இன்றைய நாட்களில் திருச்சபை உலகத்தோடு சமரசம் செய்துகொண்டுள்ள பல காரியங்களில் சினிமா, தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் (Serials) மற்றும் பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் முன்னிலை வகிக்கின்றன. இந்த நிலைக்கு மிக முக்கியக் காரணம், பாவத்தைக் குறித்துத் திருச்சபைக்குப் போதிக்க வேண்டிய போதகர்கள் பலர் தங்கள் பொறுப்புணர்வை இழந்திருப்பதேயாகும். அவர்களில் சிலர் தங்கள் பிரசங்கங்களிலேயே திரைப்பட வசனங்களையும், உரையாடல்களையும் மேற்கோள் காட்டுவதை நாம் வருத்தத்துடன் பார்க்கிறோம்.

சில போதகர்கள், "சினிமா பார்ப்பது தவறில்லை என்றும், எந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்த்தாலும் அதில் உள்ள நல்லதை எடுத்துக்கொண்டு கெட்டதை விட்டுவிட வேண்டும்" என்றும் வாதிடுகின்றனர். இதன் காரணமாகவே, தேவன் மீது உண்மையான விசுவாசம் கொண்டவர்களும் இந்தக் கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அந்தத் தவறான வழியில் தொடர்கிறார்கள்.

எனவே, இன்றைய திரைப்படங்களில் எந்த அளவிற்கு நல்ல விஷயங்கள் இருக்கின்றன? நாம் எவற்றைப் பார்க்கலாம்? என்பதை வேதத்தின் அடிப்படையில் விளக்குவதற்காகவே இந்தக் கட்டுரையை எழுதுகிறேன். அதற்கு முன், தவறான போதனைகளைக் குறித்து வேதம் கொடுக்கும் எச்சரிப்புகளைப் பார்ப்போம்.

(2 பேதுரு 2:18) “வஞ்சகமாய் நடக்கிறவர்களிடத்திலிருந்து அரிதாய்த் தப்பினவர்களிடத்தில் இவர்கள் அகந்தையான வீண்வார்த்தைகளைப் பேசி, மாம்ச இச்சைகளினாலும் காமவிகாரங்களினாலும் அவர்களைத் தந்திரமாய்ப் பிடிக்கிறார்கள்.”

மேற்கண்ட வசனத்தில் பேதுரு குறிப்பிடுவது போல, கடந்த காலத்தில் வேதத்திற்கு முரணான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, தேவனுடைய கிருபையினால் அந்தத் தவறான வழிகளிலிருந்து மீட்கப்பட்டுத் திருச்சபையில் சேர்க்கப்பட்ட விசுவாசிகளை, மீண்டும் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திருப்பச் சிலர் முயற்சிக்கிறார்கள். திரைப்படம் பார்ப்பது பாவமில்லை என்று போதித்து, விசுவாசிகளை மீண்டும் அந்தப் பழைய நிலைக்குத் தள்ளுகிறார்கள். இத்தகைய போதகர்களிடம் நாம் மிகவும் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்.

(தீத்து 1:11) “அவர்களுடைய வாயை அடக்கவேண்டும்; அவர்கள் இழிவான ஆதாயத்துக்காகத் தகாதவைகளை உபதேசித்து, முழுக்குடும்பங்களையும் கவிழ்த்துப்போடுகிறார்கள்.”

(எபேசியர் 5:6) “இப்படிப்பட்டவைகளினிமித்தமாகக் கீழ்ப்படியாமையின் பிள்ளைகள்மேல் தேவகோபாக்கினை வருவதால், ஒருவனும் உங்களை வீண்வார்த்தைகளினாலே மோசம்போக்காதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்.”

இனி நாம் தலைப்புக்குள் செல்வோம். முதலாவதாக, தற்போதைய சினிமாக்கள், தொடர்கள் மற்றும் பொழுதுபோக்கு நிகழ்ச்சிகள் வேதம் போதிக்கும் விதிகளுக்கு முரணானவையா அல்லது அவை நமக்கு ஏதாவது நல்லதைக் போதிக்கின்றனவா என்பதைப் பார்ப்போம். இரண்டாவதாக, இத்தலைப்பை ஒட்டி எழும் சில கேள்விகளுக்கான பதில்களையும் காண்போம்.

1. பழிவாங்குதல் (ரோமர் 12:19) “பிரியமானவர்களே, பழிவாங்குதல் எனக்குரியது, நானே பதிற்செய்வேன், என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார் என்று எழுதியிருக்கிறபடியால், நீங்கள் பழிவாங்காமல், கோபாக்கினைக்கு இடங்கொடுங்கள்.”

வேதம் தனிப்பட்ட முறையில் பழிவாங்குவதைத் தடை செய்கிறது. தற்காப்புக்காக (Self-defense) ஒருவரை எதிர்ப்பதற்கும், திட்டமிட்டு வஞ்சம் தீர்ப்பதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் உண்டு. ஆனால், இன்றைய பெரும்பாலான திரைப்படங்கள் மற்றும் தொடர்கள், வில்லனைச் சட்டப்படித் தண்டிக்காமல், கதாநாயகன் கொடூரமான முறையில் பழிவாங்குவதையே மையமாகக் கொண்டுள்ளன. இதைப் பார்க்கும் பார்வையாளர்கள் இதை 'த்ரில்லிங்காக' உணர்ந்து மெய்சிலிர்க்கிறார்கள். தேவன் வேண்டாம் என்று தடுத்த ஒன்றை, மனிதகுலத்தை அவமதிக்கும் ஒரு செயலை, கிறிஸ்துவின் விசுவாசியாகிய நீங்கள் எப்படி ரசிக்க முடியும்? இதில் எது நல்லது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்? (குறிப்பு: போர்ச் சூழலில் ஒரு இராணுவ வீரன் செயல்படுவது இதோடு ஒப்பிடப்படக் கூடாத தேசியப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கையாகும்).

2. களியாட்டும் இச்சையும் (ரோமர் 13:13) “களியாட்டும் வெறியும், வேசித்தனமும் காமவிகாரமும், வாக்குவாதமும் பொறாமையும் உள்ளவர்களாய் நடவாமல், பகலிலே நடக்கிறவர்கள்போலச் சீராய் நடக்கக்கடவோம்.”

(எபேசியர் 5:3,4) “மேலும், பரிசுத்தவான்களுக்கு ஏற்றபடி, வேசித்தனமும், மற்றெந்த அசுத்தமும், பொருளாசையும் ஆகிய இவைகளின் பேர்முதலாய் உங்களுக்குள்ளே சொல்லப்படவுங்கூடாது. அப்படியே வம்பும், புத்தியீனமான பேச்சும், பரியாசமும் தகாதவைகள்; ஸ்தோத்திரஞ்செய்தலே தகும்.”

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் விசுவாசிகளிடம் இருக்கக்கூடாத பட்டியலை இங்கே தருகிறார். ஆனால், இன்றைய திரைப்படங்களில் இவையெல்லாம் இல்லாமல் இருக்கிறதா? மது அருந்துதல், புகைப்பிடித்தல், உணர்ச்சியைத் தூண்டும் காட்சிகள், ஆபாசமான ஆடைகள், தகாத பாடல்கள், இரட்டை அர்த்த வசனங்கள் ஆகியவை சகஜமாகிவிட்டன. இவற்றை நாம் பார்த்து இன்பமாக உணர்கிறோமா? தேவன் வெறுக்கும் அருவருப்பான காரியங்களைப் பார்த்து நாம் சிரிக்க முடியுமா?

“தீமையைப் பார்க்கமாட்டாத சுத்தக்கண்ணனே, அநியாயத்தை நோக்கிக்கொண்டிருக்கமாட்டீரே” (ஆபகூக் 1:13) என்று வேதம் கூறுகிறது. நம்முடைய இடத்தில் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து இருந்தால் அவர் இதைச் செய்வாரா? மக்களின் இருதயக் கடினத்தன்மையைக் கண்டு அவர் விசனப்பட்டார் (மாற்கு 3:5). அவருக்குள் நிலைத்திருக்கிறவன் அவர் நடந்தபடியே நடக்க வேண்டும் (1 யோவான் 2:6).

யோபு பக்தன் கூறுகிறார்: “என் கண்களோடே உடன்படிக்கைபண்ணின நான் ஒரு கன்னிகையின்மேல் நினைப்பாயிருப்பதெப்படி?” (யோபு 31:1). தேவன் மீது பயபக்தியோடு வாழ்வதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் நாம், நம் கண்களை எவற்றிற்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறோம் என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும்.

3. காலத்தைப் பிரயோஜனப்படுத்துதல் (எபேசியர் 5:15-17) “ஆனபடியினாலே, நீங்கள் ஞானமற்றவர்களைப்போல நடவாமல், ஞானமுள்ளவர்களைப்போலக் கவனமாய் நடந்துகொள்ளப்பார்த்து, நாட்கள் பொல்லாதவைகளானதால் காலத்தைப் பிரயோஜனப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.”

விசுவாசிகள் தங்கள் நேரத்தைக் குடும்பப் பொறுப்புகளிலும், ஊழியத்திலும், தேவனோடு செலவிடுவதிலும் கழிக்க வேண்டும். ஆனால், திரைப்படங்கள் நம்மை அடிமையாக்கி, நேரத்தை வீணடிக்கச் செய்கின்றன. “தன் எஜமானுடைய சித்தத்தை அறிந்தும் ஆயத்தமாயிராமலும்... இருந்த ஊழியக்காரன் அநேக அடிகள் அடிக்கப்படுவான்” (லூக்கா 12:47) என்று இயேசு எச்சரிக்கிறார். அவருடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்வதே உண்மையான அன்பு (யோவான் 14:21).

4. பார்வையும் விபச்சாரமும் (மத்தேயு 5:28) “நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஒரு ஸ்திரீயை இச்சையோடு பார்க்கிற எவனும் தன் இருதயத்தில் அவளோடே விபசாரஞ்செய்தாயிற்று.”

திரைப்படங்களில் வரும் காட்சிகள், கதாநாயகிகளின் ஆடை மற்றும் நடத்தை, பார்ப்பவர்களை இச்சைக்குள் தள்ளும் நோக்கம் கொண்டவை. இது நமக்கு என்ன நன்மையைத் தரும்? ஏசாயா 3:16-ல் தேவன் அகந்தையாய் நடந்து, கண்களால் மருட்டிப்பார்க்கிறவர்களைக் கடிந்துகொள்கிறார்.

5. கர்த்தருக்குள் மகிழ்ச்சி (பிலிப்பியர் 4:4) “கர்த்தருக்குள் எப்பொழுதும் சந்தோஷமாயிருங்கள்.”

உலகப் பிரகாரமான கேளிக்கைகளில் மகிழ்ச்சி தேடுவது மெய்யான விசுவாசியின் लक्षणம் அல்ல. தேவன் தரும் மகிழ்ச்சி விவரிக்க முடியாதது. சிறைச்சாலையில் இருந்தபோதும் பவுலும் சீலாவும் பாடினார்கள் (அப்போஸ்தலர் 16:25). ஆனால் இன்று அந்தகாரச் செயல்களில் மகிழ்ச்சி தேடுபவர்கள், கர்த்தருக்குள் களிகூருபவர்கள் அல்ல.

6. காதலும் வாலிபரும் இன்றைய திரைப்படங்கள் பெரும்பாலும் காதலை மையப்படுத்தியவை. வாலிப வயதில் எதிர்பாலின ஈர்ப்பும், காமப் பார்வைகளும், பெற்றோரை எதிர்த்தலும், எதைச் செய்தாவது காதலை அடைவதும் வீரம் என்று சித்திரிக்கப்படுகின்றன. தேவமனிதர் ஜெ.சி. ரைல் (J.C. Ryle) குறிப்பிடுவது போல, "பிள்ளைகள் தங்கள் காதுகளால் கேட்பதை விட, தங்கள் கண்களால் பார்ப்பதிலிருந்தே அதிகம் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்."

ஆபிரகாம் தன் மகன் ஈசாக்கிற்குப் பெண் தேடும்போது, தான் விட்டுவந்த தேசத்திற்கு அவனை அனுப்பக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தார் (ஆதியாகமம் 24:5-6). ஆனால் இன்று விசுவாசிகள் தங்கள் பிள்ளைகளை உலகத்தின் கலாச்சாரத்திற்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறார்கள். உங்கள் பிள்ளைகள் சினிமாவில் வரும் கதாபாத்திரங்களைப் போல நடந்துகொண்டால் நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?

7. வசனத்தை நெருக்கிப்போடும் உலகக்கவலை (மாற்கு 4:18,19) “வசனத்தைக் கேட்டும், உலகக்கவலைகளும்... வசனத்தை நெருக்கிப்போட, அதினால் பலனற்றுப்போகிறார்கள்.”

திரைப்படங்கள் நம் சிந்தனையை ஆக்கிரமிக்கின்றன. நாம் தியானிக்க வேண்டியது எவை? “உண்மையுள்ளவைகளெவைகளோ, ஒழுக்கமுள்ளவைகளெவைகளோ... அவைகளையே சிந்தித்துக்கொண்டிருங்கள்” (பிலிப்பியர் 4:8). ஆனால் திரைப்படங்கள் நம்மைப் பாலினச் சார்பு (Gender bias) மற்றும் உலகச் சிந்தனைகளால் நிரப்புகின்றன. நாம் எவற்றைப் பார்க்கிறோம் என்பதில் விழிப்புணர்வு அவசியம்.

கேள்விகளும் பதில்களும்

கேள்வி 1: கிறிஸ்தவத் திரைப்படங்கள் மற்றும் வேதாகம வரலாற்றைப் படங்களாகப் பார்க்கலாமா? பதில்: வேதாகமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, வரலாற்று உண்மைகள் மாறாமல், பரிசுத்த நோக்கத்தோடு எடுக்கப்படும் படங்கள் வேறு; கற்பனையும் வர்த்தக நோக்கமும் கலந்த சினிமா வேறு. பொழுதுபோக்கிற்காக எடுக்கப்படும் கற்பனைக் கதைகளில் வரும் ஆபத்துகள், வேதாகமத் திரைப்படங்களில் இருக்க வாய்ப்பில்லை.

கேள்வி 2: “நல்லதை எடுத்துக்கொண்டு கெட்டதை விட்டுவிடலாம்” என்பது சரியா? பதில்: 50% நல்லதும் 50% கெட்டதும் கலந்த ஒரு பானத்தை நீங்கள் பருகுவீர்களா? பாவ சுபாவமுள்ள நாம், நல்லதை விடத் தீமைக்கே அதிகம் ஈர்க்கப்படுவோம். தெளிந்த நீராகத் தெரிந்தாலும், அடியில் இருக்கும் சேறு அந்த நீரை அசுத்தமாக்கிவிடும். “வேதனை உண்டாக்கும் வழி என்னிடத்தில் உண்டோ என்று பார்த்து, நித்திய வழியிலே என்னை நடத்தும்” (சங்கீதம் 139:24) என்று தாவீது ஜெபித்தார்.

கேள்வி 3: அறிவியல் பாடங்களிலும், வேதாகமத்தின் சில பகுதிகளிலும் (உதா: உன்னதப்பாட்டு) வரும் விவரங்களை எப்படிப் பார்ப்பது? பதில்: அறிவியல் பாடம் அறிவிற்காகவும், மருத்துவம் போன்ற நன்மைகளுக்காகவும் கற்கப்படுகிறது; இன்பத்திற்காக அல்ல. வேதாகமத்தில் உள்ள வார்த்தைகள் புடமிடப்பட்ட பொன்னைப் போன்றவை (சங்கீதம் 12:6). தேவன் மனிதனின் நன்மைக்காகவே அவற்றை எழுதியுள்ளார். ஆனால் திரைப்பட இயக்குனர்கள் வியாபார நோக்கத்தோடும், இச்சையைத் தூண்டும் நோக்கத்தோடும் காட்சிகளை அமைக்கிறார்கள். பரிசுத்த நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்ட வேதத்தையும், இச்சையைத் தூண்டும் சினிமாவையும் ஒப்பிடுவது தவறு.

முடிவுரை

பிரியமானவர்களே, இந்தக் கட்டுரையை வாசித்த பிறகு, உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்காமலும், உலகப் போதையில் சிக்காமலும் விழிப்புடன் இருங்கள்.

“மாயையைப் பாராதபடி நீர் என் கண்களை விலக்கி, உமது வழிகளில் என்னை உயிர்ப்பியும்.” (சங்கீதம் 119:37)

“உன் கண் தெளிவாயிருந்தால், உன் சரீரம் முழுவதும் வெளிச்சமாயிருக்கும்.” (மத்தேயு 6:22)