"சண்டைக்காரராயிருந்து, சத்தியத்திற்குக் கீழ்ப்படியாமல், அநியாயத்திற்குக் கீழ்ப்படிந்திருக்கிறவர்களுக்கோ உக்கிரகோபாக்கினை வரும். முன்பு யூதரிலும் பின்பு கிரேக்கரிலும் பொல்லாங்குசெய்கிற எந்த மனுஷ ஆத்துமாவுக்கும் உபத்திரவமும் வியாகுலமும் உண்டாகும்." (ரோமர் 2:8-9)

நியாயத்தீர்ப்பு நாள் வரும்போது, துன்மார்க்கர் ஆக்கினைக்குரிய உயிர்த்தெழுதலுக்கு எழுந்திருப்பார்கள். அந்த நாள் வரும்போது, பூமியின் முகத்திலிருந்து மரித்த அனைத்து மனிதகுலமும் எழுந்திருப்பார்கள்; நீதிமான்கள் மட்டுமல்ல, துன்மார்க்கரும் கூட எழுந்திருப்பார்கள். "பூமியின் தூளிலே நித்திரைபண்ணுகிறவர்களாகிய அநேகரில் சிலர் நித்தியஜீவனுக்கும், சிலர் நித்திய நிந்தைக்கும் இகழ்ச்சிக்கும் விழித்து எழுந்திருப்பார்கள்" (தானியேல் 12:2). "சமுத்திரம் தன்னிலுள்ள மரித்தோரை ஒப்புவித்தது; மரணமும் பாதாளமும் தங்களிலுள்ள மரித்தோரை ஒப்புவித்தன; யாவரும் தங்கள் தங்கள் கிரியைகளின்படியே நியாயத்தீர்ப்படைந்தார்கள்" (வெளிப்படுத்துதல் 20:13).

நியாயத்தீர்ப்பு நாள் எப்போது வரும் என்று நரகத்தில் ஆக்கினைக்குள்ளானவர்களுக்குத் தெரியாது; ஆனால் அதற்கான நேரம் வரும்போது, அது அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தப்படும். அந்தத் துயர உலகில் இதுவரை அறிவிக்கப்பட்டதிலேயே மிகவும் பயங்கரமான செய்தியாக அது இருக்கும். நரகம் எப்போதுமே ஒரு துயரமான இடம்தான்; அந்த இருள் உலகம் எப்போதும் அலறல்களாலும், துயரமான அழுகைகளாலும் நிறைந்திருக்கும். ஆனால், நியாயத்தீர்ப்பிற்காகக் குறிக்கப்பட்ட நாள் வந்துவிட்டது என்ற செய்தியைக் கேட்கும்போது, நரகம் முன்பை விட அதிகமான அலறல்களாலும், பயங்கரமான அழுகைகளாலும் நிரம்பி வழியும்.

கிறிஸ்து நியாயத்தீர்ப்புக்காக வானத்தின் மேகங்களில் வரும்போது, அதைக் குறித்த செய்தி பூமியையும் நரகத்தையும் துக்கத்தாலும் கசப்பான அழுகையாலும் நிரப்பும். பூமியின் அனைத்து கோத்திரத்தாரும் அவரைப் பார்த்துப் புலம்புவார்கள் என்று நாம் வேதத்தில் வாசிக்கிறோம்; அதுபோலவே நரகவாசிகள் அனைவரும் புலம்புவார்கள். பின்னர் துன்மார்க்கரின் ஆத்துமாக்கள் தங்கள் சரீரங்களுடன் ஒன்றிணைந்து நியாயாதிபதியின் முன் நிற்க வேண்டும். அவர்கள் விருப்பத்துடன் வரமாட்டார்கள்; ஒரு குற்றவாளி மரண தண்டனைக்காகத் தனது சிறையிலிருந்து வெளியே இழுத்து வரப்படுவதைப் போலவே அவர்களும் வெளியே இழுத்து வரப்படுவார்கள். அவர்கள் மரித்தபோது, பூமியை விட்டு நரகத்திற்குச் செல்ல விரும்பவில்லை; ஆனால் இப்போது அவர்கள், கடைசி நியாயத்தீர்ப்பிற்குச் செல்ல நரகத்திலிருந்து வெளியே வருவதையும் விரும்ப மாட்டார்கள். அது அவர்களுக்கு விடுதலையாக இருக்காது; மாறாக, அது அவர்களின் மரணதண்டனைக்கு நேராக வெளியே வருவது போலவே இருக்கும். அவர்கள் பின்வாங்குவார்கள், ஆயினும் அவர்கள் வந்தே ஆக வேண்டும். பிசாசுகளும், சபிக்கப்பட்ட ஆவிகளும் ஒன்றாக வர வேண்டும். அப்போது கடைசி எக்காளம் தொனிக்கும்; இது துன்மார்க்க மனிதர்களுக்கும் பிசாசுகளுக்கும் இதுவரை கேட்டதிலேயே மிகவும் பயங்கரமான சத்தமாக இருக்கும். பூமியில் உயிரோடு இருப்பவர்களாகக் காணப்படும் துன்மார்க்கர்கள் மட்டுமல்ல, கல்லறைகளில் உள்ளவர்களும் அதைக் கேட்பார்கள். "இதைக்குறித்து நீங்கள் ஆச்சரியப்படவேண்டாம்; ஏனென்றால் பிரேதக்குழிகளிலுள்ள அனைவரும் அவருடைய சத்தத்தைக் கேட்குங்காலம் வரும்; அப்பொழுது, நன்மைசெய்தவர்கள் ஜீவனை அடையும்படி எழுந்திருக்கிறவர்களாகவும், தீமைசெய்தவர்கள் ஆக்கினையை அடையும்படி எழுந்திருக்கிறவர்களாகவும் புறப்படுவார்கள்" (யோவான் 5:28-29).

பின்னர் துன்மார்க்கரின் ஆத்துமாக்கள் மீண்டும் தங்கள் உடல்களுக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டும். அவை வேதனை மற்றும் துயரத்தின் உறுப்புகளாகவே ஆயத்தமாக இருக்கும். பாவம் மற்றும் துன்மார்க்கத்தின் கருவிகளாக அவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட அந்த உடல்கள், அதாவது எவைகளின் பசி மற்றும் இச்சைகளை அவர்கள் அனுபவித்துத் திருப்திப்படுத்தினார்களோ, அந்த உடல்கள் மீண்டும் அவர்களுக்கு முன் வருவது ஒரு பயங்கரமான காட்சியாக இருக்கும். அவர்கள் மரித்தபோது ஆன்மாவையும் உடலையும் பிரிப்பது அவர்களுக்குப் பயங்கரமாக இருந்தது; ஆனால் உயிர்த்தெழுதலில் அவர்கள் மீண்டும் சந்திப்பது அதைவிடப் பயங்கரமாக இருக்கும். இவ்வாறு அவர்கள் தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து எழுந்து, தங்கள் கண்களை ஏறெடுத்து, தேவனுடைய குமாரன் வானத்தின் மேகங்களில் பிதாவின் மகிமையோடும் அவருடைய பரிசுத்த தூதர்கள் அனைவரோடும் வருவதைக் காண்பார்கள் (மத்தேயு 25:31). அப்போது அவர்கள் தங்கள் நியாயாதிபதியை, காணக்கூடாத பயங்கரமான மகிமையில் காண்பார்கள். அது அவர்கள் இதுவரை கண்டிராத பிரமிக்கத்தக்க காட்சியாக இருக்கும்; மேலும் அது புதிய பயங்கரங்களைச் சேர்க்கும். அவர் தோன்றும் அந்த வியக்கத்தக்க மற்றும் பயங்கரமான மாட்சிமையும், அவரது எல்லையற்ற பரிசுத்தத்தின் வெளிப்பாடும் அவர்களின் ஆத்துமாக்களை ஊடுருவித் துளைக்கும்.

பின்னர் அவர்கள் தங்கள் நியாயாதிபதியின் முன்பாகத் தங்கள் கணக்கை ஒப்புவிக்க வந்து நிற்க வேண்டும். ஆட்டுக்குட்டியானவரின் கோபத்திற்குத் தப்பும்படி தங்களை மறைத்துக்கொள்ளவும், தங்கள்மேல் விழுவதற்கும் மலைகளோ அல்லது பாறைகளோ எதுவும் இருக்காது. அவர்களில் பலர் அந்த நேரத்தில் மற்றவர்களைக் காண்பார்கள். முன்பு இவர்களுக்கு அறிமுகமானவர்கள், மகிமையான சரீரங்களுடன், மகிழ்ச்சியான முகபாவங்களுடனும், துதிப் பாடல்களுடனும் காணப்படுவார்கள்; இவர்கள் பின்தங்கிய நிலையில் இருக்க, அவர்கள் வானத்தில் கர்த்தரைச் சந்திக்க ஏறிச் செல்வார்கள். பலர் தாங்கள் கைவிடப்பட்டிருப்பதையும், தங்கள் முன்னாள் அயலகத்தாரும், அறிமுகமானவர்களும், தங்கள் தோழர்களும், தங்கள் சகோதரர்களும், தங்கள் மனைவிகளும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதையும் காண்பார்கள். அவர்கள் நியாயாசனத்திற்கு முன்பாக வந்து நிற்க அழைக்கப்படுவார்கள்; அவர்கள் எவ்வளவு விருப்பமில்லாவிட்டாலும் போக வேண்டும். அவர்கள் பிசாசுகள் மற்றும் துன்மார்க்க மனிதர்களின் நடுவே கிறிஸ்துவின் இடது பக்கத்தில் நிற்க வேண்டும். இது அவர்களின் திகைப்பை இன்னும் அதிகரிக்கும்; அவர்களின் திகில் முன்னெப்போதையும் விட அதிகமாக இருக்கும். அந்தக் கூட்டம் எப்பேர்ப்பட்ட திகிலுடன் ஒன்று கூடும்!

பின்னர் அவர்கள் தங்கள் கணக்கை ஒப்புவிக்க அழைக்கப்படுவார்கள். அப்போது அந்தகாரத்தில் மறைந்திருந்த காரியங்கள் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரப்படும்; அவர்களின் இருதயங்களின் எல்லா துன்மார்க்கங்களும் தெரியவரும். அவர்கள் செய்த உண்மையான அக்கிரமங்கள் அறிவிக்கப்படும். உலகத்தின் கண்களுக்கு அவர்கள் மறைத்து வைத்திருந்த இரகசியப் பாவங்கள் வெளிப்படும். அவர்கள் எவைகளைச் சாக்குப்போக்குச் சொல்லி, மன்னிக்கப்படத்தக்கதாக அல்லது நியாயமானதாகக் காட்டினார்களோ, அந்தப் பாவங்கள் அவற்றின் உண்மையான தோற்றத்தில் வெளிப்படும். அவர்களின் எல்லாக் கோரமான பாவங்களும், அவற்றின் அசுத்தங்களும் நித்திய அவமானத்திற்கும் நித்திய இகழ்ச்சிக்கும் ஏதுவாக வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவரப்படும். தங்கள் வாழ்நாளில் அவர்கள் அற்பமாக எண்ணிய பல விஷயங்கள் எவ்வளவு கொடூரமானவை என்பது அப்போது விளங்கும். இவ்வளவு மகிமை வாய்ந்த, ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட இரட்சகரை இவ்வளவு மோசமாக நடத்தியதில், தங்கள் குற்றம் எவ்வளவு பயங்கரமானது என்பது அப்போது தெரியவரும்.

உலகம் முழுவதும் அதைப் பார்க்கும்! பலர் அவர்களுக்கு எதிராக நியாயத்தீர்ப்பில் எழுந்து அவர்களைக் குற்றப்படுத்துவார்கள். அவர்களால் துன்மார்க்கத்திற்குத் தூண்டப்பட்ட அவர்களின் தோழர்களும், தங்கள் முன்மாதிரியால் பாவத்தில் கடினப்படுத்தப்பட்ட மற்றவர்களும் அவர்களில் பலருக்கு எதிராக எழுவார்கள். எந்த நன்மைகளையும் பெறாத புறஜாதியினர், (அவர்களில் பலர் இவர்களை விட சிறந்த வாழ்க்கையை வாழ்ந்தவர்கள்) இவர்களுக்கு எதிராக எழுவார்கள். அவர்கள் ஒரு சிறப்புக் கணக்கிற்கு அழைக்கப்படுவார்கள்; நியாயாதிபதி அவர்களிடம் கணக்குக் கேட்பார். அவர்களோ வாயடைத்துப்போய், ஊமையாக இருப்பார்கள். அவர்களின் சொந்த மனசாட்சியே அவர்களுக்கு எதிராகச் சாட்சியளித்து, சத்தமாகக் கூக்குரலிடும். ஏனென்றால், அவர்கள் யாருக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தார்களோ, அந்த தேவன் எவ்வளவு பெரியவர் மற்றும் பயங்கரமானவர் என்பதை அவர்கள் அப்போது காண்பார்கள். அவர்கள் இடது பக்கத்தில் நிற்பார்கள்; அதே நேரத்தில் பூமியில் அவர்கள் அறிந்த மற்றவர்கள் கிறிஸ்துவின் வலது பக்கத்தில் மகிமையில் அமர்ந்திருப்பதையும், சூரியனைப் போலப் பிரகாசிப்பதையும், கிறிஸ்துவால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, அவரோடே கூட நியாயந்தீர்க்கவும், இவர்களைக் குற்றந்தீர்க்கவும் அமர்ந்திருப்பதையும் அவர்கள் காண்பார்கள்.

பின்னர் நியாயாதிபதி அவர்கள் மீது ஆக்கினைத் தீர்ப்பை உச்சரிப்பார். "அப்பொழுது, இடதுபக்கத்தில் நிற்பவர்களைப் பார்த்து அவர்: சபிக்கப்பட்டவர்களே, என்னைவிட்டு, பிசாசுக்காகவும் அவன் தூதர்களுக்காகவும் ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிற நித்திய அக்கினியிலே போங்கள்" (மத்தேயு 25:41). இந்தத் தண்டனைத் தீர்ப்பு பயங்கரமான கம்பீரத்துடன் உச்சரிக்கப்படும். மிகுந்த கோபம் வெளிப்படும்; நியாயாதிபதியினிடத்தில் பயங்கரமான கோபம் தோன்றும். அவர் தீர்ப்பை உச்சரிக்கும் குரலிலும், இந்த வார்த்தைகளிலும் எப்பேர்ப்பட்ட திகிலும் ஆச்சரியமும் துன்மார்க்கரின் இதயங்களில் உண்டாகும்! ஒவ்வொரு வார்த்தையும், ஒவ்வொரு எழுத்தும் அவர்களுக்கு மிகவும் பயங்கரமான இடியைப் போலவும், கடுமையான மின்னலைப் போலவும் அவர்களின் ஆத்துமாக்களைத் துளைக்கும்! நியாயாதிபதி அவர்களைத் தம்மை விட்டுப் போகச் சொல்வார். அவர் அவர்களைத் தம்முடைய சமுகத்திலிருந்து மிகவும் அருவருப்பானவர்களைப் போலத் துரத்துவார். மேலும் அவர் அவர்களுக்கு 'சபிக்கப்பட்டவர்கள்' என்ற பெயரைக் கொடுப்பார்; அவர்கள் சபிக்கப்பட்ட ஒரு கூட்டமாகவே இருப்பார்கள்.

மேலும் அவர் அவர்களைத் தம்முடைய சமுகத்திலிருந்து புறப்படச் சொல்வது மட்டுமல்லாமல், நித்திய அக்கினிக்குள், அவர்களுடைய ஒரே பொருத்தமான வசிப்பிடமாக அங்கே வாசம் பண்ணச் சொல்வார். அந்த நெருப்பின் பயங்கரத்தைக் காட்டுவது என்னவென்றால், அது பிசாசுக்கும் அவனுடைய தூதர்களுக்கும் ஆயத்தம் பண்ணப்பட்டிருப்பதே. தேவனின் அந்தப் பெரிய எதிரிகளான பிசாசுகள் வேதனைப்பட வேண்டிய அதே நெருப்பில் அவர்கள் என்றென்றும் கிடப்பார்கள்! இந்தத் தண்டனைத் தீர்ப்பு உச்சரிக்கப்படும்போது, இடது பக்கத்தில் உள்ள அந்தப் பரந்த கூட்டத்தினரிடையே ஒரு புதிய விதமான நடுக்கமும், துக்கமும், அழுகையும், பற்கடிப்பும் உண்டாகும்; இது இதற்கு முன்பு இருந்த அனைத்தையும் மிஞ்சியதாக இருக்கும். பெருமையும் மேன்மையும் நிறைந்த ஆவிகளாகிய பிசாசுகளே இந்தத் தீர்ப்பை நினைத்து பல யுகங்களுக்கு முன்பே நடுங்கினார்கள் என்றால், அது உச்சரிக்கப்படும்போது அவர்கள் எப்படி நடுங்குவார்கள்! ஐயோ! துன்மார்க்கர்கள் எப்படி நடுங்குவார்கள்! வலது பக்கத்தில் இருப்பவர்களுக்கு அறிவிக்கப்படும் அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட தீர்ப்பைக் கேட்பதன் மூலம் இவர்களின் வேதனை இன்னும் அதிகரிக்கும்: "அப்பொழுது, ராஜா தமது வலதுபக்கத்தில் நிற்பவர்களைப் பார்த்து: வாருங்கள் என் பிதாவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களே, உலகம் உண்டானது முதல் உங்களுக்காக ஆயத்தம்பண்ணப்பட்டிருக்கிற ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரித்துக் கொள்ளுங்கள்" (மத்தேயு 25:34).

பின்னர் தீர்ப்பு நிறைவேற்றப்படும். நியாயாதிபதி அவர்களைப் போகச் சொல்லும்போது, அவர்கள் போயே ஆக வேண்டும். விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும், அவர்கள் போக வேண்டும். தீர்ப்பு முடிந்து தண்டனை அறிவிக்கப்பட்டவுடன் உலக முடிவு வரும். இந்த உலகத்தின் தோற்றம் மாறிப்போகும்; வானங்கள் கரைந்து போகும். பின்னர் பூமி தீக்கிரையாக்கப்படும். தேவனுடைய கோபத்தால் ஒரு காலத்தில் உலகம் ஜலப்பிரளயத்தால் அழிந்தது போல, இப்போது அவர் அதையெல்லாம் அக்கினிப் பிரளயத்தில் மூழ்கடிப்பார்; வானங்கள் வெந்து உருகிப்போம். "பூதங்கள் வெந்து உருகிப்போம்" (2 பேதுரு 3:10). பின்னர் அந்தப் பெரிய பிசாசுகளும் துன்மார்க்க மனிதர்களும் தங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட நித்திய அக்கினிக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டும்.

இந்த நிலையில், அவர்கள் முடிவில்லாத நித்திய யுகங்கள் முழுவதும் நிலைத்திருப்பார்கள். அவர்களின் தண்டனை அப்போது தொடங்கும், மேலும் அது இந்த நிலையில் என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும். அவர்களின் ஆத்துமாக்கள் தனித்த நிலையில் இருந்தபோது, அவர்கள் நீண்ட காலமாகப் பயந்து நடுங்கிய அனைத்தும் இப்போது அவர்கள் மீது வரும். அவர்கள் ஒருபோதும் அணையாத நெருப்பில் வாசம் பண்ணுவார்கள்; இங்கே அவர்கள் நித்தியத்தைக் கழிக்க வேண்டும். இது மில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகள் அல்லது மில்லியன் கணக்கான யுகங்களைக் கொண்ட கணக்கு அல்ல; இங்குள்ள எல்லாக் கணிதமும் தோல்வியடையும். பெருக்கல் விதிகள் எதுவும் அந்த அளவை எட்ட முடியாது; ஏனென்றால் அதற்கு முடிவே இல்லை. அவர்களின் நித்தியத்தைக் கடந்து செல்ல, அந்த வேதனைகளுடன் மோதுவதைத் தவிர வேறு எதுவும் அவர்களுக்கு இருக்காது. இது என்றென்றும் அவர்களின் வேலையாக இருக்கும். தேவனிடம் அவர்களுக்காக வேறு எந்தப் பயனும் வேலையும் இருக்காது. அவர்களின் இருப்பின் முடிவுக்கு அவர்கள் பதிலளிக்க வேண்டிய வழி இதுதான். அவர்களுக்கு ஒருபோதும் ஓய்வும், எந்தப் பரிகாரமும் இருக்காது. ஆனால் அவர்களின் வேதனைகள் அதன் உச்சத்திலே இருக்கும்; அவை அவர்களுக்குப் பழகிப்போவதினால் ஒருபோதும் எளிதாக மாறாது. நேரம் அவர்களுக்கு நீண்டதாகத் தோன்றும். ஒவ்வொரு கணமும் அவர்களுக்கு நீண்ட யுகமாகத் தோன்றும், ஆனால் அவர்கள் தங்கள் வேதனையின் யுகங்களை ஒருபோதும் முடித்திருக்க மாட்டார்கள்.