“நகரத்தின் தெருக்களிலே விளையாடுகிற ஆண்பிள்ளைகளும் பெண்பிள்ளைகளும் அதின் வீதிகளில் நிறைந்திருக்கும் என்று சேனைகளின் கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.” (சகரியா 8:5)

அன்பான குழந்தைகளே, மேலே குறிப்பிடப்பட்டுள்ள வசனம் வருங்காலத்தில் சம்பவிக்கப்போகும் ஒரு காரியத்தைக் குறித்துப் பேசுகிறது. ஒருநாள் எருசலேம் வீதிகளில் என்ன நடைபெறப்போகிறது என்பதை தேவன் நமக்கு முன்கூட்டியே அறிவிக்கிறார். “எருசலேம்” என்பது மிகவும் பிரபலமான ஒரு இடம் என்று உங்களுக்குத் தெரியும். அது யூதர்களின் பிரதான நகரமாகத் திகழ்ந்தது. அது தாவீது ராஜாவும், சாலொமோன் ராஜாவும் வாழ்ந்த நகரம். இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் மரித்து உயிர்த்தெழுந்த நகரமும் அதுவே. வேதாகமத்தை வாசிக்கிற ஆண்பிள்ளைகளும், பெண்பிள்ளைகளும் எருசலேமைக் குறித்து ஓரளவாவது அறிந்திருப்பார்கள்.

ஒரு காலத்தில் எருசலேம் மகா செல்வச் செழிப்புள்ள நகரமாக இருந்தது. யூதர்கள் தேவனுக்குப் பயந்து வாழ்ந்தவரை, அதுபோன்றதொரு நகரம் பூமியில் இருந்ததில்லை. ஆனால், யூதர்களின் பாவங்கள் எருசலேம் நகரத்திற்கு அழிவைக் கொண்டுவந்தன. வறுமையினால் சிதைந்துபோன, பாழடைந்த இடமாக மாறி, அதைக் காண்பவர்களுக்கு அது மிகுந்த வருத்தத்தைக் கொடுத்தது.

ஆனால், எருசலேம் மீண்டும் ஒரு மகிமையான, அழகான இடமாக மாறும் நாள் ஒன்று வரப்போகிறது. அப்போது மேலே குறிப்பிடப்பட்ட வார்த்தைகள் நிறைவேறும்: “நகரத்தின் தெருக்களிலே ஆண்பிள்ளைகளும் பெண்பிள்ளைகளும் விளையாடுவார்கள்.”

அன்பான குழந்தைகளே, இதிலிருந்து நீங்கள் இரண்டு காரியங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்று நான் விரும்புகிறேன். எருசலேமின் பரிசுத்தமான, சிறந்த நாட்களில் சிறுவர் சிறுமியர் தெருக்களில் விளையாடுவார்கள் என்று தேவன் நமக்குச் சொல்லுகிறார். அது தவறு என்று வேதம் நமக்குச் சொல்லவில்லை. இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பாடங்களைப் பார்ப்போம்.

1. தேவன் சிறுவர் சிறுமியரைக் குறித்துச் சிந்திக்கிறார்

தேவன் சிறுவர் சிறுமியரைக் குறித்து நினைக்கிறார் மற்றும் அவர்களைக் கவனிக்கிறார் என்கிற உண்மையை முதலில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவர் எருசலேமின் ஆண்கள் மற்றும் பெண்களை மட்டும் குறிப்பிடவில்லை; “சிறுவர்கள், சிறுமிகள்” பற்றியும் குறிப்பிடுகிறார். அங்கே அநேக பிள்ளைகள் இருக்கும் காலம் ஒரு பொற்காலமாக இருக்குமென்றும், அவர்கள் தெருக்களில் விளையாடும்போது அது ஒரு மகிழ்ச்சியான நேரமாக இருக்குமென்றும் தேவன் நமக்குக் கூறுகிறார்.

சிலர் குழந்தைகளைக் கவனிப்பதில் அக்கறை காட்டுவதில்லை; மேலும் இந்த உலகில் குழந்தைகள் அதிகமாகிவிட்டதாகச் சலித்துக்கொள்கிறார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் தேவனைப் போல இல்லை. பரலோகத்திலிருக்கும் நம் தேவன் குழந்தைகளை நேசிக்கிறார். இப்போது குழந்தைகளாக இருப்பவர்கள் இல்லையென்றால், பிற்காலத்தில் ஆண்களும் பெண்களும் இருக்கமாட்டார்கள் என்பது அவருக்குத் தெரியும். சங்கீதம் 127:5-ல், "பிள்ளைகளால் தன் அம்பறாத் தூணியை நிரப்பின புருஷன் பாக்கியவான்" என்று தேவன் சொல்லுகிறார். சிறுவர் சிறுமியரை விரும்பாமல், அவர்களுடன் கடுகடுப்பாக இருப்பவர்களே, நீங்களும் ஒரு காலத்தில் குழந்தைகளாக இருந்தீர்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.

வேதாகமத்தில் குழந்தைகளைப் பற்றி அநேக இடங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இஸ்மவேல், ஈசாக்கு, பென்யமீன், மோசே, சாமுவேல், அபியா போன்றவர்களின் வரலாற்றை வாசித்துப் பாருங்கள். சாலொமோனின் நீதிமொழிகளை வாசியுங்கள்; அந்த ஞானி குழந்தைகளைப் பற்றி எத்தனை முறை பேசியிருக்கிறார் என்பதைப் பாருங்கள். சுவிசேஷப் பகுதிகளை வாசிக்கும்போது, இயேசு கிறிஸ்து எவ்வாறு சிறு குழந்தைகளை அரவணைத்து, அவர்களைத் தமது கரங்களில் ஏந்தி ஆசீர்வதித்தார் என்பதைப் பாருங்கள் (மாற்கு 10:16). அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் நிருபங்களை வாசியுங்கள், அதில் குழந்தைகளைக் குறித்து அவர் எவ்வாறு கூறியுள்ளார் என்பதைப் பார்க்கலாம். இந்தக் காரியங்கள் அனைத்தும் நாம் கற்றுக்கொள்ளும்படியாகவே வேதத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன.

அன்புள்ள குழந்தைகளே, இதையெல்லாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்; மறந்து விடாதீர்கள். தேவனைப் பற்றிச் சிந்திக்கத் தொடங்குவதற்கு நீங்கள் மிகவும் இளையவர்களாகவோ அல்லது சிறியவர்களாகவோ இல்லை. உங்களுக்குக் குறும்பு செய்யும் வயதாகிவிட்டதா? அப்படியானால், நீங்கள் ஒழுக்கமாக இருக்கவேண்டிய வயதை அடைந்துவிட்டீர்கள் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் பேசும் வயதாகிவிட்டதா? அப்படியானால், உங்கள் ஜெபங்களைச் சொல்லும் அளவிற்கு வளர்ந்துவிட்டீர்கள் என்பதை உணருங்கள். கெட்ட வார்த்தைகளைக் கற்றுக்கொள்ளும் வயதாகிவிட்டதா? அப்படியானால், நீங்கள் வேத வசனங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும் வயதை அடைந்துவிட்டீர்கள். உங்கள் தாயை அறிந்து நேசிக்கும் வயதாகிவிட்டதா? அப்படியானால், நீங்கள் இயேசுவை அறிந்து நேசிக்கும் வயதாகிவிட்டது என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். நம்மைப் போன்ற பாவிகளை மீட்கவே இயேசு சிலுவையில் மரித்தார்.

சிறுவர் சிறுமிகளே, இந்த முதல் சிறந்த பாடத்தை நினைவில் கொள்ளுங்கள்: தேவன் உங்களைக் கவனிக்கிறார். நீங்களும் தேவனை நோக்கிப் பாருங்கள்.

2. சிறுவர் சிறுமிகளை விளையாட தேவன் அனுமதிக்கிறார்

இந்த வசனத்திலிருந்து இன்னொரு காரியத்தைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்: சிறுவர் சிறுமிகள் விளையாட தேவன் அனுமதிக்கிறார். எருசலேமின் தெருக்களில் சிறுவர் சிறுமியர் அமைதியாகவும் சும்மாவும் உட்கார்ந்திருப்பார்கள் என்று அவர் சொல்லவில்லை. அவர்கள் 'விளையாடுவார்கள்' என்றே கூறுகிறார். இதன் மூலம் விளையாடுவது தவறில்லை என்று நமக்குக் கற்பிக்கிறார். குழந்தைகள் விளையாடவே கூடாது என்று சில நல்ல மனிதர்கள் நினைக்கிறார்கள். எல்லா விளையாட்டுகளும் பாவமானவை என்றும், சிறுவர் சிறுமியர் எப்போதும் மிகவும் தீவிரமான (கடுமையான) தோற்றம் கொண்டவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்றும், ஒருபோதும் சிரிக்கவோ அல்லது மகிழ்ச்சியாகவோ இருக்கக்கூடாது என்றும் அவர்கள் நமக்குக் கூறுகிறார்கள். அவ்வாறு அவர்கள் சொன்னால், அது பெரிய தவறு. எருசலேமின் சிறந்த காலத்தில் சிறுவர் சிறுமியர் தெருக்களில் விளையாடுவார்கள் என்று தேவன் நமக்குச் சொல்லுகிறார். ஆகவே, அளவோடு விளையாடுவது தவறாக இருக்க முடியாது.

விளையாட்டு என்பது சிறுவர் சிறுமியரின் வயதுக்கு ஏற்றது. அவர்களால் எப்போதும் பாடங்களைக் கற்றுக்கொண்டோ அல்லது வேலை செய்துகொண்டோ இருக்க முடியாது. அதற்கு அவர்களின் மனம் போதுமான வலிமையைக் கொண்டிருக்காது. அவர்கள் பெரியவர்களைப் போல இல்லை. அவர்களுக்குத் தினமும் சிறிது ஓய்வும், உடற்பயிற்சியும் தேவை.

குழந்தைகள் ஆரோக்கியமாகவும் வலுவாகவும் வளர விளையாட்டு உதவுகிறது. அவர்கள் காலை முதல் இரவு வரை அசையாமல் அமர்ந்திருந்தாலோ அல்லது நின்றுகொண்டிருந்தாலோ அவர்களின் உடல் நலம் குன்றிப்போகும். அவர்கள் வளரும்போது ஆரோக்கியமான ஆண்களாகவும், பெண்களாகவும் இருக்க வேண்டுமென்றால், இளம் வயதிலேயே அவர்களின் அனைத்து உறுப்புகளும் போதிய பயிற்சியைப் பெற வேண்டும். ஒரு குழந்தை விளையாடுவது என்பது இயல்பானது. விளையாட்டை விரும்பாத ஒரு சிறுவனோ சிறுமியோ ஆரோக்கியமாக இல்லை என்பதே அதன் அர்த்தம்.

விளையாட்டு குழந்தைகளுக்குப் பொறுமையையும், ஏமாற்றங்களைச் சமாளிக்கவும் கற்றுக்கொடுக்கிறது. அவர்கள் எப்போதும் விளையாட்டில் வெற்றி பெற முடியாது; நினைத்தபடியே எல்லாம் நடக்காது என்பதையும் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். விளையாட்டு அவர்களைச் சுறுசுறுப்பாகவும், ஆர்வமுள்ளவர்களாகவும், எதற்கும் தயாராகவும் ஆக்குகிறது. விழிப்போடு இல்லாவிட்டால் திறமையான விளையாட்டுகளில் வெற்றிபெற முடியாது. மாவீரன் டியூக் ஆஃப் வெலிங்டன், தான் வாட்டர்லூ போரில் (1815-ல்) வெற்றி பெறுவதற்கு, "ஈடன் கல்லூரியின் விளையாட்டு மைதானத்தில் கற்றுக்கொண்ட யுக்திகளே காரணம்" என்று கூறினார்.

விளையாடி முடித்த பின்பு, சிறுவர் சிறுமியர் நன்றாகக் கற்கவும் இது உதவுகிறது. நாள் முழுவதும் உட்கார்ந்து படித்து எழுதிக்கொண்டிருப்பவர்களைக் காட்டிலும், விளையாடுபவர்கள் பாடங்களைக் கூர்மையாகவும், விரைவாகவும், புத்திசாலித்தனமாகவும் கற்றுக்கொள்ளுகிறார்கள். மூளை, நரம்புகள் மற்றும் மனம் அனைத்தும் புத்துணர்ச்சி பெற விளையாட்டு சிறந்தது.

எந்த விதமான விளையாட்டும் 'சும்மா இருப்பதைவிட' சிறந்தது. “சோம்பேறியின் மூளை சாத்தானின் பட்டறை” என்பார்கள். பள்ளி முடிந்ததும் சிறுவர் சிறுமியருக்குச் சில நல்ல விளையாட்டுகள் இல்லையென்றால், அவர்கள் தேவையற்ற குறும்புத்தனங்களில் சிக்குவது உறுதி.

அன்புள்ள குழந்தைகளே, நான் உங்கள் விளையாட்டுக்கு நண்பன் என்பதை நீங்கள் உணருகிறீர்கள் என்று நம்புகிறேன். நான் அப்படியாக இருப்பதில் வெட்கப்படவில்லை; ஏனென்றால் தேவன் அதை அங்கீகரிக்கிறார் என்பதை நான் காண்கிறேன். பாவத்தைத் தவிர வேறெதையும் செய்ய தேவன் அனுமதிக்கிறார்; அளவோடு விளையாடுவது பாவமல்ல.

3. நான்கு ஆலோசனைகள்

இந்தக் கட்டுரையைச் சிறுவர் சிறுமியருக்கு நான்கு ஆலோசனைகளைக் கூறி முடிக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் இதைப்பற்றிச் சிந்திப்பீர்கள், மறக்கமாட்டீர்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்.

1. உங்கள் எல்லா விளையாட்டுகளிலும், தேவனின் கண்ணையும் காதையும் நினைவில் கொள்ளுங்கள். அவர் எல்லாவற்றையும் பார்க்கிறார், கேட்கிறார். அன்புக் குழந்தைகளே, தேவன் கேட்க விரும்பாத எதையும் நீங்கள் பேசாதீர்கள். தேவன் பார்க்க விரும்பாத எதையும் நீங்கள் செய்யாதீர்கள்.

2. உங்கள் எல்லா விளையாட்டுகளிலும், உங்கள் நிதானத்தைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் விளையாட்டில் தோற்றாலும், கனிவாகவும், மகிழ்ச்சியாகவும், தன்னலமற்றவர்களாகவும், நற்குணமுள்ளவர்களாகவும் இருங்கள். அன்புள்ள குழந்தைகளே, ஒருபோதும் உணர்ச்சிவசப்படாதீர்கள். நீங்கள் எப்போது விளையாடினாலும் உங்கள் சுயக்கட்டுப்பாட்டை இழக்காதீர்கள்.

3. உங்கள் விளையாட்டின் காரணமாக உங்கள் கடமைகளைப் புறக்கணிக்காதீர்கள். பள்ளியிலும் வீட்டிலும் சிறந்த ஆணாக அல்லது பெண்ணாகத் திகழ உங்கள் விளையாட்டுகள் உதவட்டும். “வேலையே இல்லாமல் எப்போதும் விளையாட்டு மட்டும் இருப்பது மந்தபுத்தியை உருவாக்கும்” என்பது முற்றிலும் உண்மை. அதேபோல, "விளையாட்டே இல்லாமல் எப்போதும் வேலை மட்டும் இருப்பது ஒருவனை அறிவற்றவனாகவும் பயனற்றவனாகவும் மாற்றும்" என்பதும் அதே அளவு உண்மை என நான் நம்புகிறேன்.

4. கடைசியாக, உங்கள் விளையாட்டில் கூட, எல்லா உண்மையான மகிழ்ச்சியும் தேவனிடத்திலிருந்தே வருகிறது என்பதை மறந்து விடாதீர்கள். நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்க விரும்பினால், சிறுவர்களே, சிறுமிகளே! கிறிஸ்துவை நேசித்து அவரை உங்கள் முதன்மையான நண்பராக்கிக் கொள்ளுங்கள். கிறிஸ்து சாந்தமான இருதயத்தையும், அமைதியான மனதையும் கொடுப்பவர். கிறிஸ்துவை அதிகம் நேசிக்கும் குழந்தையே மிகவும் மகிழ்ச்சியான குழந்தையாக இருக்கும்.