தலைப்பு: நீதிமொழிகள் புத்தகம் - ஓர் அறிமுகம்

எபிரேய வேதாகமத்தில் இந்நூலின் தலைப்பு "சாலமோனின் நீதிமொழிகள்" என்பதாகும். கிரேக்க வேதாகமமான செப்டுவாஜிண்டிலும் (LXX) "சாலமோனின் நீதிமொழிகள்" (1:1) என்றே தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது. சாலமோன் ஞானி பேசிய 3000-க்கும் மேற்பட்ட நீதிமொழிகளிலிருந்தும் (1 இராஜாக்கள் 4:32; பிரசங்கி 12:9), சாலமோனின் செல்வாக்கு பெற்ற வேறு சில ஞானிகளின் நீதிமொழிகளிலிருந்தும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிமுக்கியமான 513 நீதிமொழிகளின் தொகுப்பே இந்த நீதிமொழிகள் புத்தகம்.

"நீதிமொழி" (Proverb) என்பதற்கான எபிரேயச் சொல்லுக்கு "ஒப்பிட்டுப் பார்த்தல்" அல்லது "உவமை" என்று பொருள். இது பொதுவான உண்மைகளையும், வாழ்க்கையின் ஆழ்ந்த சத்தியங்களையும் ஒப்பிட்டுக் காட்டும் ஒரு நூலாகும். வாழ்க்கையின் அடிப்படைச் சத்தியங்களை மேம்படுத்திக் காட்டி, அவற்றை எளிய முறையில் போதிக்கும் நீதி நிறைந்த வார்த்தைகளே நீதிமொழிகள். 2 நாளாகமம் 1:8-12-ல் சாலமோன் தேவனிடத்தில் ஞானத்தைக் கேட்டதையும், மனிதர்களைச் சிந்திக்க வைக்கும் "சுருக்கமும் ஆற்றலும் கொண்ட" வார்த்தைகளைப் பேசியதையும் காண்கிறோம். இந்நூலின் சாரம்: 1) கர்த்தருக்குப் பயப்படுதல், 2) அவருடைய ஞானத்தின்படி வாழ்தல் (1:7; 9:10). இந்த ஞானத்தின் முழுமையான வெளிப்பாடே நமக்காக மனிதனாக அவதரித்த இயேசு கிறிஸ்து.

நூலின் ஆசிரியர் மற்றும் காலம்

"சாலமோனின் நீதிமொழிகள்" (1:1) என்ற சொற்றொடரை, அவரே ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் எழுதினார் என்ற முழுமையான அறிக்கையாகக் கொள்ளாமல், இது ஒரு "தலைப்பு" என்பதையே புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இஸ்ரவேலை கி.மு. 971 முதல் 931 வரை சாலமோன் ராஜா ஆண்டபோது, தேவன் அவருக்குச் சிறப்பான ஞானத்தைத் தந்தார் (1 இராஜாக்கள் 4:29-34).

• அதிகாரங்கள் 1-9: உபதேசப் பகுதிகள்.

• அதிகாரங்கள் 10:1-22:16: சாலமோனின் நீதிமொழிகள்.

• அதிகாரங்கள் 22:17-24:34: "ஞானிகளுடைய வார்த்தைகள்" (சாலமோனின் காலத்திற்கு முற்பட்ட, காலம் அறியப்படாத தொகுப்புகள்).

• அதிகாரங்கள் 25-29: சாலமோனால் சொல்லப்பட்டு, பின்நாளில் யூதாவின் ராஜாவாகிய எசேக்கியாவின் நாட்களில் (கி.மு. 715-686) பிரதியெடுக்கப்பட்டுச் சேர்க்கப்பட்டவை (25:1).

• அதிகாரம் 30: ஆகூரின் வார்த்தைகள்.

• அதிகாரம் 31: லேமுவேல் ராஜாவின் (இவர் சாலமோனாக இருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகிறது) வார்த்தைகள்.

இந்நூல் தெய்வீக நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தி, "கபடில்லாதவர்கள்" மற்றும் கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயத்தைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய "வாலிபர்களைக்" குறிப்பிட்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. எனவே, சாலமோன் தன் இருதயம் தேவனை விட்டு விலகிச் செல்வதற்கு முன்னதாகவே இந்நூலை இயற்றியிருக்க வேண்டும் (1 இராஜாக்கள் 11:1-11). சங்கீதம் 72 மற்றும் 127, பிரசங்கி, உன்னதப்பாட்டு ஆகிய நூல்களையும் சாலமோனே எழுதியுள்ளார்.

பின்னணி மற்றும் அமைப்பு

இந்நூல் மூன்று முக்கியத் தளங்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது:

1. பொதுவான ஞான இலக்கியம்.

2. ராஜரீக அவையிலிருந்து வரும் ஆலோசனைகள்.

3. தேவனைத் தியானிக்கும் பழக்கத்தைப் பிள்ளைகளிடத்தில் உருவாக்க, பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுடன் பேண வேண்டிய உறவுமுறை மற்றும் அறிவுரைகள்.

நீதிமொழிகள் ஒரு ஞான இலக்கியமாக இருப்பதால், இதைப் புரிந்துகொள்வது இயல்பாகவே சற்று கடினமாக இருக்கலாம் (1:6). பழைய ஏற்பாட்டில் ஆசாரியர்கள் நியாயப்பிரமாணத்தையும் (வேதம்), தீர்க்கதரிசிகள் கர்த்தருடைய வார்த்தையையும் (வசனம்) தந்தனர்; ஞானிகளோ ஆலோசனைகளைத் (ஞானம்) தந்தனர் (எரேமியா 18:18; எசேக்கியேல் 7:26). நியாயப்பிரமாணத்திலோ அல்லது தீர்க்கதரிசனங்களிலோ நேரடியாகத் தீர்வு காண முடியாத, வாழ்க்கையின் "சிக்கலான" பிரச்சினைகளுக்கு சாலமோன் ஞானி இந்நூலில் தீர்வு அளிக்கிறார் (1:6). இது நடைமுறைக்கு ஏற்ற நூலாக இருந்தாலும், தேவனுடனான சரியான உறவின் அடிப்படையில் நேர்மையாக வாழ வேண்டும் என்பதையே வலியுறுத்துகிறது.

4:1-4 வசனங்களில், சாலமோன் தன் தகப்பனாகிய தாவீது மற்றும் தாய் பத்சேபாளின் பாதத்தில் அமர்ந்து கற்றுக்கொண்டவற்றை, தன் மகன் ரெகொபெயாமிடம் ஒப்புவித்து, மூன்று தலைமுறைகளுக்கு இடையே ஒரு ஆன்மீக இணைப்பை ஏற்படுத்துவதைக் காண்கிறோம். சத்தியத்தைத் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பகிர்ந்து கொள்வதற்கு இந்நூல் ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறது.

இறையியல் மற்றும் வரலாற்றுப் போதனைகள்

சாலமோன் ராஜா ஈடுஇணையற்ற வாக்குத்தத்தம், சிலாக்கியம் மற்றும் வாய்ப்புகளைப் பெற்றவர். தேவன் அவருக்கு அபரிமிதமான ஞானத்தையும் புத்தியையும் தந்தார் (1 இராஜாக்கள் 4:29-31; 2 நாளாகமம் 1:10-12). ஆனால், அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மை என்னவென்றால், அவர் அறிந்திருந்ததும், தன் மகனுக்குப் போதித்ததுமான சத்தியத்தின்படி வாழ்வதில் அவர் தவறிவிட்டார். தன் தந்தை தாவீது கற்றுத்தந்த பாடங்களையும் அவர் நிராகரித்தார் (1 இராஜாக்கள் 12:6-11).

நீதிமொழிகள் நூலை "வேதாகமக் கருப்பொருட்களின் தங்கச் சுரங்கம்" எனலாம் (1:3). மனிதனின் சிந்தனை, வாழ்க்கை முறை, அன்றாட நிர்வாகம் போன்றவற்றைத் தேவனுடைய சத்தியத்தின் வெளிச்சத்தில் ஆராய்ந்து, நடைமுறை வாழ்க்கையில் நீதிமானாக வாழ்வதற்குத் தேவையான ஆலோசனைகளை இது வழங்குகிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், மனிதன் எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை வாழும்படி தேவன் எதிர்பார்த்து அவனைப் படைத்தாரோ (சங்கீதம் 90:1,2,12), அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழ இந்நூல் அழைப்பு விடுக்கிறது.

இந்நூலில் அடிக்கடி கூறப்படும் வாக்குத்தத்தம் இதுவே: தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியும் ஞானவான்கள் நீண்ட ஆயுளுடனும் (9:11), செழிப்புடனும் (2:20-22), மகிழ்ச்சியுடனும் (3:13-18) வாழ்வார்கள்; மதியீனரோ வெட்கத்தையும் (3:35) மரணத்தையும் (10:21) அடைவார்கள். அதேவேளையில், பொல்லாதவர்கள் சில வேளைகளில் தற்காலிகமாகச் செழிப்பார்கள் என்ற உண்மையையும் (சங்கீதம் 73:3,12), யோபுவைப் போல நீதிமான்களும் பாடுகளுக்கு உட்படுவார்கள் என்பதையும் வேதம் சமன்செய்கிறது.

முக்கியக் கருப்பொருட்கள்

நீதிமொழிகள் புத்தகத்தில் சிதறிக் கிடக்கும் முத்துக்களைப்போலப் பல்வேறு கருப்பொருட்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றைக் கீழ்க்கண்டவாறு வரிசைப்படுத்திக் கற்றுக்கொள்வது பயனுள்ளதாக இருக்கும்:

I. தேவனுடன் மனிதனுக்குள்ள உறவு

• அ. அவனுடைய விசுவாசம்/உறுதி (22:19)

• ஆ. அவனுடைய தாழ்மை (3:34)

• இ. அவனுடைய தேவபயம் (1:7)

• ஈ. அவனுடைய நீதி (10:25)

• உ. அவனுடைய பாவம் (28:13)

• ஊ. அவனுடைய கீழ்ப்படிதல் (6:23)

• எ. பலன்களைச் சந்தித்தல் (12:28)

• ஏ. சோதனைகளைச் சந்தித்தல் (17:3)

• ஐ. ஆசீர்வாதங்களைச் சந்தித்தல் (10:22)

• ஒ. மரணத்தைச் சந்தித்தல் (15:11)

II. மனிதன் தனக்குத்தானே கொண்டுள்ள உறவு

• அ. அவனுடைய குணாதிசயம் (20:11)

• ஆ. அவனுடைய ஞானம் (1:5)

• இ. அவனுடைய மதியீனம் (26:10,11)

• ஈ. அவனுடைய பேச்சு (18:21)

• உ. அவனுடைய சுயக்கட்டுப்பாடு (6:9-11)

• ஊ. அவனுடைய அன்பு (3:3)

• எ. அவனுடைய செல்வம்/ஆஸ்தி (11:4)

• ஏ. அவனுடைய பெருமை (27:1)

• ஐ. அவனுடைய கோபம் (29:11)

• ஒ. அவனுடைய சோம்பேறித்தனம் (13:4)

III. மனிதன் மற்றவர்களுடன் கொண்டுள்ள உறவு

• அ. அவனுடைய அன்பு (8:17)

• ஆ. அவனுடைய நண்பர்கள் (17:17)

• இ. அவனுடைய சத்துருக்கள் (16:7)

• ஈ. அவனுடைய உண்மைத்தன்மை (23:23)

• உ. அவனுடைய வீண்பேச்சு (20:19)

• ஊ. தகப்பனாக (20:7; 31:2-9)

• எ. தாயாக (31:10-31)

• ஏ. பிள்ளைகளாக (3:1-3)

• ஐ. பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பதில் (4:1-4)

• ஒ. பிள்ளைகளை ஒழுக்கமாக வளர்ப்பதில் (22:6)

இந்நூலில் ஞானம் மற்றும் மதியீனம் ஆகிய இரண்டு மிகப்பெரிய இழைகள் பின்னிப் பிணைந்து செல்கின்றன. கர்த்தருக்குப் பயப்படும் பயமே ஞானத்தின் ஊற்றுக்கண்; இதில் அறிவு, புத்தி, பகுத்தறிதல் மற்றும் கீழ்ப்படிதல் ஆகியவை அடங்கும். இதற்கு நேர்மாறானதே மதியீனம்.

விளக்கவுரைக்கான சவால்கள்

ஞான இலக்கியங்களின் கவிதை நடையைப் புரிந்துகொள்வதே முதல் சவால். உவமைகளைப் போல, இதில் சொல்லப்படும் சத்தியம் மேலோட்டமான பார்வைக்குப் புலப்படாது; அது இருதயத்தில் வைத்துத் தியானிக்கப்பட வேண்டும் (1:6; 2:1-4; 4:4-9).

மற்றொரு சவால், இதில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள "இணையான வாக்கியங்கள்" (Parallelism). அதாவது, இரண்டு வரிகள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையதாக இருக்கும். இரண்டாவது வரி முதலாவது வரியை விரிவுபடுத்தலாம், விளக்கலாம், அல்லது அதற்கு முரணான கருத்தைச் சொல்லி உண்மையை வலியுறுத்தலாம்.

நீதிமொழிகளைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள 5 படிகள் உதவலாம்:

1. இணையான வாக்கியங்களின் தொடர்பைப் புரிந்துகொள்ளுதல்.

2. உருவகங்களை நீக்கி, அதன் மையக்கருத்தை அறிதல்.

3. நீதிமொழி கற்றுத்தரும் பாடத்தைச் சுருக்கமாகத் தொகுத்தல்.

4. அது காட்டும் நடைமுறை வாழ்க்கையை விவரித்தல்.

5. அதற்கு இணையான வேறு வேத உதாரணங்களைக் கண்டறிதல்.

மேலும், நீதிமொழிகள் தேவனுடைய வழிகாட்டுதல்களே தவிர, அவை ஒவ்வொன்றும் மாற்றவே முடியாத "விதிவிலக்கற்ற வாக்குறுதிகள்" (Absolute Promises) அல்ல என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இவை பொதுவான உண்மைகள். வீழ்ந்துபோன மனிதனின் சுபாவத்தாலும், வாழ்க்கையின் நிச்சயமற்ற தன்மையாலும் சில விதிவிலக்குகள் ஏற்படலாம். ஆனால், இவற்றை வாசித்து, கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் தேவனுடைய சித்தம், குணம் மற்றும் ஆசீர்வாதங்களை நாம் அறிந்துகொள்ள முடியும். ஏனெனில், "கிறிஸ்துவுக்குள் ஞானம், அறிவு என்பவைகளாகிய பொக்கிஷங்களெல்லாம் அடங்கியிருக்கிறது" (கொலோசெயர் 2:3).

நூலின் சுருக்கம்

I. முன்னுரை (1:1-7)

• அ. தலைப்பு (1:1)

• ஆ. நோக்கம் (1:2-6)

• இ. மையக்கருத்து (1:7)

II. வாலிபருக்கு - துதி மற்றும் ஞானம் பற்றி (1:8 - 9:18)

III. எல்லோருக்கும் உரிய நீதிமொழிகள் (10:1 - 22:16)

• அ. சாலமோனிடமிருந்து (10:1 - 22:16)

• ஆ. ஞானிகளிடமிருந்து (22:17 – 24:34)

• இ. எசேக்கியாவினால் சேகரிக்கப்பட்ட சாலமோனின் நீதிமொழிகள் (25:1 - 29:27)

IV. தனிப்பட்ட நபரின் குறிப்புகள் (30:1 – 31:31)

• அ. ஆகூரின் வார்த்தைகள் (30:1 – 31:31)

• ஆ. லேமுவேலின் வார்த்தைகள் (31:1-31)