கடந்த 2022-ம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 29-ம் தேதி (வியாழக்கிழமை) அன்று, நம் நாட்டின் உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கிய ஒரு தீர்ப்பில், கருக்கலைப்பு என்பது பெண்களின் அடிப்படை உரிமை என்றும், திருமணமான பெண்கள் தங்கள் கணவரின் சம்மதம் இன்றியும் கருக்கலைப்பு செய்து கொள்ளலாம் என்றும் தீர்ப்பளித்துள்ளது. மேலும், கணவர் கட்டாயப்படுத்தி உறவு கொள்வதன் மூலம் (Marital Rape) ஏற்படும் கர்ப்பத்தையும் 14-வது பிரிவின் கீழ் கருத்தில் கொண்டு இத்தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.

மாண்புமிகு உச்ச நீதிமன்றத்தின் மீது மிகுந்த மரியாதை கொண்டுள்ள அதே வேளையில், கிறிஸ்தவ விசுவாசிகள் என்ற முறையில் நம்முடைய ஆதங்கத்தை மரியாதையுடன் பதிவு செய்கிறோம். இத்தகைய தீர்ப்பை வழங்குவதற்கு முன்பாக, மூன்று நீதிபதிகள் கொண்ட அமர்வு, இதனால் சமூகத்தில் ஏற்படக்கூடிய சீர்கேடுகளைக் குறித்தும் சிந்தித்திருக்க வேண்டும். இத்தீர்ப்பு தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுவதைத் தடுக்கத் தகுந்த உத்தரவுகளைப் பிறப்பிக்காதது மிகுந்த கவலைக்குரிய விஷயமாகும்.

ஏனெனில், இத்தீர்ப்பின் காரணமாக, குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள விரும்பாத திருமணமான பெண்கள், கணவரின் அனுமதியின்றி கருக்கலைப்பு செய்வதைத் தங்கள் உரிமையாகக் கருதக்கூடும். யாரேனும் கேள்வி எழுப்பினால், "இது என் கணவர் சம்மதத்துடன் உருவான கர்ப்பம் தான்" என்று கூறலாம் அல்லது தன் கணவர் தன்னை பாலியல் பலாத்காரம் செய்ததாகக் குற்றம் சாட்டி அவரைச் சிறைப்படுத்தவும் வாய்ப்புள்ளது. மனைவிகள் கணவன்மார்கள் மீது இத்தகைய பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்துவது புதிதல்ல; பல சம்பவங்கள் நம் கண் முன்னே நிகழ்ந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன.

மற்றொரு முக்கிய விஷயம், மனைவி கர்ப்பம் தரிப்பதற்கு கணவனும் ஒரு காரணமாக இருக்கிறார். அப்படியிருக்க, அந்த கர்ப்பத்தைக் கலைக்கும் உரிமை ஒரு பெண்ணுக்கு மட்டுமே எப்படி இருக்க முடியும்? நான் மேலே குறிப்பிட்டது போல, சில பெண்கள் இத்தகைய உரிமையின் பெயரில் குழந்தைகளைப் பெற மறுத்தால் அல்லது கருக்கலைப்பு செய்துகொண்டால், தகப்பனாக வேண்டும் என்று மிகுந்த வாஞ்சையோடு காத்திருக்கும் கணவனின் நிலை என்ன? ஒரு கணவனுக்குத் தான் தகப்பனாக வேண்டும் என்பது உரிமையல்லவா? தங்கள் அழகு கெட்டுவிடும் என்ற காரணத்திற்காகக் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள விரும்பாத பல பெண்களை இச்சமூகம் கண்டுள்ளது. இனி இவர்கள் துணிச்சலாகக் கருக்கலைப்பு செய்துவிட்டு, கேள்வி கேட்கும் கணவர்கள் மீது பலாத்காரக் குற்றம் சுமத்தினால், பாதிக்கப்பட்ட கணவன்மார்களுக்கு நீதி எப்படி கிடைக்கும்?

கருவில் இருக்கும் சிசு ஆணா, பெண்ணா என்று கண்டறிவது பெண் சிசுக்கொலையைத் தடுப்பதற்காகக் குற்றமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. பெண் குழந்தைகளின் பிறப்புக்கே ஆபத்து என்றால் சட்டம் அதைத் தடுக்கிறது. அப்படியிருக்க, "கர்ப்பம் தரிப்பது பெண்ணின் உரிமை" என்ற பெயரில் எல்லா குழந்தைகளுக்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கும் இந்தத் தீர்ப்பு பொதுவான கண்ணோட்டத்தில் நியாயமானதாகத் தெரியவில்லை. தாயின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் பட்சத்தில், மருத்துவ ரீதியாகக் கருக்கலைப்பு செய்வதை நான் எதிர்க்கவில்லை; அது உரிமையல்ல, அது ஒரு விதிவிலக்கு. தாயின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டியது அவசியம் என்பதை மனிதாபிமானமுள்ள அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.

இருப்பினும், இத்தீர்ப்பின் காரணமாகக் கிறிஸ்தவப் பெண்களும் கருக்கலைப்பு தங்கள் உரிமை என்று எண்ணிவிடக் கூடாது. வேதாகமத்தின்படியும், தேவனின் பார்வையிலும் கருக்கலைப்பு எத்துணை பெரிய பாவம் என்பதை விளக்கவும், ஒரு விசுவாசி அரசாங்க சட்டங்களுக்கு எந்த அளவு உட்பட்டவர் என்பதைத் தெளிவுபடுத்தவுமே இக்கட்டுரையை எழுதுகிறேன்.

முதலாவதாக, வேதாகமத்தின்படி கருக்கலைப்பு தேவனுடைய சித்தத்திற்கு எதிரானதாகும். தேவன் ஆதாமையும் ஏவாளையும் படைத்து, அவர்களை இணைத்து, "நீங்கள் பலுகிப் பெருகிப் பூமியை நிரப்புங்கள்" (ஆதியாகமம் 1:28) என்று கட்டளையிட்டார். எனவே, திருமண வாழ்வில் சிற்றின்பத்தை மட்டுமே விரும்பி, தேவன் அருளும் கர்ப்பத்தின் கனியைத் தங்கள் விருப்பப்படி அழிப்பவர்கள் தேவ சித்தத்திற்கு எதிர்த்து நிற்கிறார்கள்.

இரண்டாவதாக, வேதாகமத்தின்படி கருக்கலைப்பு என்பது கொலைக்குச் சமமாகும். வேதம் பல இடங்களில் "கொலை செய்யாதிருப்பாயாக" (யாத்திராகமம் 20:13) என்று கட்டளையிடுகிறது. ஆதியாகமம் 9:6-ல், "மனுஷன் தேவசாயலில் உண்டாக்கப்பட்டபடியால், மனுஷனுடைய இரத்தத்தை எவன் சிந்துகிறானோ, அவனுடைய இரத்தம் மனுஷனாலே சிந்தப்படக்கடவது" என்று காண்கிறோம். கருக்கலைப்பைத் தங்கள் உரிமையாகக் கருதி, பிறக்காத குழந்தைகளைக் கொல்பவர்கள் அனைவரும் தேவனின் நீதியில் கொலைக்கான தண்டனைக்குத் தகுதியானவர்களே. "கொலைபாதகர்... அனைவரும் இரண்டாம் மரணமாகிய அக்கினியும் கந்தகமும் எரிகிற கடலிலே பங்கடைவார்கள்" (வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 21:8) என்று வேதம் எச்சரிக்கிறது. கருமுட்டை கருவுறும்போதே உயிர் (Zygote) உருவாகிறது என்பது அறிவியல் உண்மை. எனவே, கருக்கலைப்பு கொலை அல்ல என்று வாதிட முடியாது.

பழைய ஏற்பாட்டுச் சட்டத்தின்படி, கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்குத் தீங்கு விளைவித்து, அதனால் அக்குழந்தை இறக்க நேரிட்டால், குற்றவாளிக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. யாத்திராகமம் 21:22-25 வசனங்கள் இதைத் தெளிவாக விளக்குகின்றன: "ஜீவனுக்கு ஜீவன்... பழி கொடுக்கவேண்டும்."

மூன்றாவதாக, இப்பூமியில் பிறக்கும் ஒவ்வொரு மனிதனும் தேவனால் உருவாக்கப்படுகிறான். கணவனும் மனைவியும் இக்காரியத்தில் தேவன் பயன்படுத்தும் பாத்திரங்கள் மட்டுமே.

• "ஸ்திரீயானவள் புருஷனிலிருந்து தோன்றுகிறதுபோல, புருஷனும் ஸ்திரீயினால் தோன்றுகிறான்; சகலமும் தேவனால் உண்டாயிருக்கிறது." (1 கொரிந்தியர் 11:12)

• "கர்த்தரே தேவனென்று அறியுங்கள்; நாம் அல்ல, அவரே நம்மை உண்டாக்கினார்." (சங்கீதம் 100:3)

• "இதோ, பிள்ளைகள் கர்த்தரால் வரும் சுதந்தரம், கர்ப்பத்தின் கனி அவரால் கிடைக்கும் பலன்." (சங்கீதம் 127:3)

இன்று எத்தனையோ தம்பதிகள் குழந்தை பாக்கியத்திற்காக ஏங்கித் தவிக்கின்றனர். இந்நிலையில், கர்ப்பம் தரிப்பது அல்லது கலைப்பது எனது உரிமை என்று எண்ணுபவர்கள், தங்களைத் தேவனுக்குச் சமமாக உயர்த்திக்கொள்கிறார்கள். இது தேவனுக்கு அருவருப்பான காரியம்.

சட்டத்திற்குப் கீழ்ப்படிதல்: விசுவாசிகள் வேதத்தின் எல்லைக்குட்பட்டு அரசாங்கத்திற்கு அடிபணிய வேண்டும். "எந்த மனுஷனும் மேலான அதிகாரமுள்ளவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியக்கடவன்; ஏனென்றால், தேவனாலேயன்றி ஒரு அதிகாரமுமில்லை" (ரோமர் 13:1-3). இருப்பினும், மனிதச் சட்டங்கள் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு முரணாக அமையும்போது, நாம் தேவனுக்கே கீழ்ப்படிய வேண்டும். பேதுருவும் யோவானும் கூறியது போல, "தேவனுக்குச் செவிகொடுக்கிறதைப் பார்க்கிலும் உங்களுக்குச் செவிகொடுக்கிறது தேவனுக்கு முன்பாக நியாயமாயிருக்குமோ என்று நீங்களே நிதானித்துப்பாருங்கள்" (அப்போஸ்தலர் 4:19,20).

மனித நீதிமன்றங்களின் தீர்ப்புகள் மாறக்கூடியவை; சில சமயங்களில் பிழைக்கக்கூடியவை. விஜயவாடா அயோஷா கொலை வழக்கு மற்றும் உத்திரப் பிரதேச பலாத்கார வழக்கு போன்றவற்றில் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குற்றவாளிகள் நிரபராதிகள் எனவும், நிரபராதிகள் தண்டிக்கப்பட்டதும் நாம் அறிந்ததே. மனித நீதியில் பிழைகள் இருக்கலாம், ஆனால் கர்த்தருடைய நியாயங்கள் என்றும் மாறாதவை, நீதியுள்ளவை (சங்கீதம் 19:9).

நோவாவின் நாட்களிலும், லோத்துவின் நாட்களிலும் நடந்தது போலவே இக்காலத்திலும் நடக்கும் என்று இயேசு முன்னறிவித்தார் (லூக்கா 17:26,28). அக்கிரமக்காரர்களின் மத்தியில் வாழ்ந்தாலும், நீதியுள்ள லோத்து தன் ஆத்துமாவில் வாதிக்கப்பட்டது போல (2 பேதுரு 2:7,8), நாமும் தேவனுக்குப் பயந்து நடக்க வேண்டும்.

கேள்வி - பதில் பகுதி:

கேள்வி 1: வன்புணர்வு, சுகவீனம் போன்ற காரணங்களுக்காகக் கருக்கலைப்பு அனுமதிக்கப்படுவதை விட்டுவிட்டு, அதன் பக்கவிளைவுகளை மட்டும் பெரிதுபடுத்துவது நியாயமா? பதில்: தாயின் உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் (சுகவீனம்) கருக்கலைப்பு செய்வதை நான் விதிவிலக்காக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். ஆனால், "கருக்கலைப்பு பெண்களின் உரிமை" என்று பொதுவாக அறிவிப்பதையே நான் எதிர்க்கிறேன். அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் இது உரிமையாகக் கருதப்பட்டதால் ஏற்பட்ட விளைவுகளை நாம் பார்க்கிறோம். இந்தத் தீர்ப்பின் மூலம் பொய் வழக்குகள் போடப்படாது என்பதற்கும், குழந்தைகள் சிசுக்கொலை செய்யப்பட மாட்டார்கள் என்பதற்கும் யார் உத்தரவாதம் அளிப்பார்கள்?

கேள்வி 2: தாயின் நோயினால் செய்யப்படும் கருக்கலைப்பு மட்டும் ஏன் பாவமாகாது? பதில்: அது "உரிமை" என்று செய்யப்படுவதில்லை; தாயின் உயிரைக் காக்க வேறு வழியில்லாத கட்டாயச் சூழ்நிலையில் (Medical Necessity) செய்யப்படுகிறது. அது விருப்பத்தினால் செய்வதற்கும், உயிரைக் காக்கச் செய்வதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் உண்டு.

கேள்வி 3: காதலர்களால் ஏமாற்றப்பட்டுக் கருவுற்றவர்களின் நிலை என்ன? பதில்: திருமணத்திற்கு மீறிய உறவு வேதாகமத்தின்படி விபச்சாரம் ஆகும். ஏமாற்றப்பட்டதாகக் கூறினாலும், தார்மீக நெறிமுறையை மீறியதில் அப்பெண்ணுக்கும் பங்குண்டு. ஒரு தவறை மறைக்க, கருக்கலைப்பு என்ற மற்றொரு பெரிய தவறைச் செய்வது தீர்வாகாது. உண்மையான அன்பு பரிசுத்தமானது; காமவிகாரத்தினால் விளைவதையே பலவீனம் அல்லது ஏமாற்றம் என்கிறார்கள்.

கேள்வி 4: வன்புணர்வு (Rape) காரணமாகக் கர்ப்பமானவர்களின் நிலை என்ன? பதில்: வன்புணர்வு என்பது மிகக் கொடிய குற்றம். ஆனால், அதனால் உருவாகும் சிசுவைக் கொல்வது தீர்வாகாது. அக்குழந்தையை வளர்க்க முடியாவிட்டால், தத்து கொடுக்கலாம். குழந்தையை வாழ வைப்பது மேன்மையானது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் வாழ்வை சமூகம் பக்குவத்துடன் அணுக வேண்டும்; அவளை ஏற்றுக்கொண்டு மறுவாழ்வு அளிக்க முன்வர வேண்டும். சிசுவைக் கொல்வது, அப்பெண்ணைச் சீரழித்த குற்றவாளிக்குத் துணை போவது போலாகும்.

முடிவுரை: இக்கட்டுரையின் நோக்கம் நீதிமன்றத்தைக் குறை கூறுவதல்ல; மாறாக, விசுவாசிகள் இத்தகைய சூழ்நிலைகளில் தேவனுடைய வார்த்தையின்படி எப்படி நடக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதே ஆகும். உலகச் சட்டங்கள் மாறினாலும், தேவனுடைய வார்த்தை மாறாது.

பெண்கள் முக்காடு இடுவது வேதாகமத்தின் தேவனின் பாகுபாடா?

வேதாகமத்தின் தேவனுக்கு பெண்களின் மீது பாகுபாடு ஒரு உண்மையா? அல்லது குற்றச்சாட்டா?