“கிறிஸ்துவைக்குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்”. மத்தேயு 22:42

பிரியமானவர்களே, இந்தப் பகுதியின் பொறுப்பை நான் ஏற்றதிலிருந்து உங்கள் இரட்சிப்பைக் காண வேண்டும் என்பதே என் இருதயத்தின் வாஞ்சையும் ஜெபமுமாக இருக்கிறது என்பதை நான் உங்களுக்கு பலமுறை சொல்லியிருக்கிறேன்; இப்போதும் அதைத் திரும்பச் சொல்கிறேன். பரிசுத்த ஆவியானவரை உங்கள் அனைவர் மீதும் ஊற்றி, உங்களை கிறிஸ்துவிடம் வழிநடத்த வேண்டும் என்று இரவும் பகலும் பரலோகத்திலிருக்கிற என் பிதாவிடம் விண்ணப்பம் செய்து வருகிறேன். "கேளுங்கள், அப்பொழுது உங்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்" என்று அவர் சொல்லியிருக்க, உங்கள் காரியத்தை நான் அவரிடம் கொண்டு செல்லாமல் இருப்பேனா?

ஆனால், ஒரு சபையின் போதகர் எப்பொழுதும், அதிலும் குறிப்பாக பிரசங்கத்திற்கு ஆயத்தமாகும்போது, எவ்வளவு கவலையான ஒரு சூழ்நிலையில் இருக்கிறார் என்பதை நீங்கள் சற்றும் அறிந்திருக்க மாட்டீர்கள். நான் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் என் வேதாகமத்தைத் திறந்து, என் கண்ணில் படும் முதல் வசனத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இரண்டு அல்லது மூன்று மணி நேரத்தில் ஒரு பிரசங்கத்தை எழுதிவிடுவதுதான் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால் உண்மை நிலை முற்றிலும் வேறுபட்டது. கணக்கு ஒப்புவிக்க வேண்டிய ஒருவனைப் போல, உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்காக நான் விழித்திருக்க வேண்டும்.

உங்கள் ஆத்துமாக்களைக் குறித்து நீங்கள் சிந்திக்காவிட்டால், நான் உங்களை மன்றாடிச் சம்மதிக்க வைக்க வேண்டும். இப்போது, நான் வேதவசனங்களை ஆராய்ந்து, என்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களின் வாழ்க்கையில் நான் பார்ப்பதோடு அவற்றை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறேன். மிகுந்த துக்கத்தோடும் வேதனையோடும் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: பலருடைய வாழ்வில் வேத வசனமும் அவர்களுடைய செயல்களும் ஒத்துப்போவதே இல்லை. சிலர் குடிவெறியினாலும், ஒழுக்கக்கேட்டினாலும் தங்கள் சரீரத்தையும் ஆத்துமாவையும் அழித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்; சிலர் எந்த ஒரு நியாயமான காரணமும் இன்றி வாரத்திற்கு ஒரு முறை மட்டுமே சபைக்கு வருகிறார்கள்; மற்றவர்கள் மிகவும் ஒழுங்கற்ற முறையில் வருகிறார்கள், சில ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் அவர்கள் வருவதே இல்லை.

பிரியமானவர்களே, நான் அநேக வீடுகளுக்குச் சென்று சொன்னதைப்போலவே இப்போதும் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: நீங்கள் சபைக்கு வருவது பிரயோஜனமானது என்றால், அது ஒழுங்காக வருவதற்கு முற்றிலுமாகத் தகுதியானது. "நான் சபைகளுக்கோ, ஆராதனைகளுக்கோ எங்கும் செல்வதில்லை, அதையெல்லாம் நான் விட்டுவிட்டேன்" என்று ஒருவர் என்னிடம் சமீபத்தில் கூறினார்; அவரைப் போலவே இன்னும் பலர் இருக்கிறார்கள் என்று நான் அஞ்சுகிறேன். இவற்றை எல்லாம் நான் பார்க்கும்போது, எந்த வேதப்பகுதி உங்களுக்கு அதிக பிரயோஜனமாக இருக்கும் என்பதை முடிவு செய்வது எனக்கு மிகவும் கடினமான ஒரு விஷயமாகிவிடுகிறது.

இந்த மக்களை எது அதிகம் தட்டியெழுப்பும்? எது அவர்களை அதிர்ச்சியடையச் செய்யும்? எது அவர்களைச் சிந்திக்கத் தூண்டும்? பாவத்தின் கொடூரத்தையும், தங்கள் சிருஷ்டிகரும் நியாயாதிபதியுமானவரோடு விளையாடுவதன் ஆபத்தையும், தங்கள் சொந்த ஆத்துமாக்களின் உண்மையான மதிப்பையும், கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தேவன் அருளும் அளவற்ற கிருபையையும் அவர்களுக்கு எது புரியவைக்கும்? "கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?" என்ற இந்த வசனத்தை நான் தேர்ந்தெடுத்தபோது, இத்தகைய எண்ணங்களே என் மனதில் ஓடின.

பிரியமானவர்களே, "கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?" என்ற கேள்விக்கு உங்கள் மனசாட்சி அளிக்கும் பதிலைப் பொறுத்தே உங்கள் ஆத்துமாவின் தற்போதைய நிலை அமைந்திருக்கிறது. நீங்கள் அவருடைய சரீரத்தின் மெய்யான அவயவங்களாக—அதாவது ஜீவனுள்ள விசுவாசத்தினால் அவரோடு உண்மையிலேயே இணைக்கப்பட்டு, பரிசுத்த ஆவியானவரால் புதிதாக்கப்படாமல்—இந்தக் கேள்விக்குத் திருப்திகரமான பதிலை அளிக்க முடியாது. இதில் நடுநிலையான ஒரு பாதை இல்லை. கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் சரியாகச் சிந்திக்கிறீர்களா இல்லையா என்பதை ஒரு சாதாரணமான விஷயமாக நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. கேள்வி மிகவும் சுருக்கமானது, மிகவும் எளிமையானது—ஆனால் அதற்கான பதில் ஜீவனையா அல்லது மரணத்தையா என்பதை தீர்மானிக்கக்கூடியது. எப்பிராயீம் மனுஷர்கள் ஒரு வார்த்தையைச் சரியாக உச்சரிக்க முடியாததால், கிலேயாத்தியர்கள் நாற்பத்தீராயிரம் பேரைக் கொன்றுபோட்டார்கள் என்று நியாயாதிபதிகள் புத்தகம் கூறுகிறது; அந்த ஒரு வார்த்தையின் உச்சரிப்பே அவர்கள் எதிரிகளா இல்லையா என்பதற்கான சான்றாக அமைந்தது. அதேபோலத்தான் என் வேதப்பகுதியின் விஷயத்திலும் உங்களுக்கும் தேவனுக்கும் இடையிலான நிலை உள்ளது. நான் உங்களிடம் மிக எளிய, நேரடியான ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறேன். ஆனால் தேவன் எதிர்பார்க்கும் பதிலை உங்களால் கொடுக்க முடியாவிட்டால், அன்போடும் கரிசனையோடும் நான் உங்களை எச்சரிக்கிறேன்: நீங்கள் அழிவுக்கு ஏதுவான விசாலமான பாதையில் பயணம் செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்!

கிறிஸ்துவைக் குறித்து இவ்வளவு அதிகமாகச் சிந்திப்பதும் பிரசங்கிப்பதும் உண்மையான மார்க்கம் ஆகாது என்றும்; சாதாரண நடைமுறை கடமைகளைக் குறித்து நான் அதிகம் பேசினால் நன்றாக இருக்கும் என்றும்; கிறிஸ்துவைக் குறித்து மனிதர்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பது அவ்வளவு முக்கியமல்ல என்றும் நம்புபவர்கள் சிலர் இருக்கிறார்கள் என்பதை நான் அறிவேன். ஆனால், அவர்கள் வெகு சிலரே என்று நான் நம்புவதால், நான் அவர்களைக் குறித்து எதுவும் சொல்லப்போவதில்லை. சாதாரண நடைமுறை கடமைகள் நல்லவைதான்—ஆனால் அவற்றால் பாவத்தை நீக்கவோ, மனிதர்களுக்குப் புதிய இருதயத்தைக் கொடுக்கவோ, அல்லது ஆத்துமாக்களை இரட்சிக்கவோ முடியாது. இவை அனைத்தும் கிறிஸ்துவின் பணியாகும். வேதத்தின் மையமும் பொருளும் கிறிஸ்துவே; ஆத்துமாக்களின் கண்காணியும், விசுவாசத்தைத் துவக்குகிறவரும் முடிக்கிறவருமானவரும், ஜீவ அப்பமும், இரட்சிப்பின் அதிபதியும், மூலைக்கல்லும், வாசலும், மத்தியஸ்தரும், ஜீவாதிபதியும், சமாதானப் பிரபுவும், கன்மலையும், நல்ல மேய்ப்பரும், நீதியின் சூரியனும், உலகத்தின் ஒளியுமாக இருப்பவர் கிறிஸ்துவே என்று நாம் வாசிக்கிறோம். அப்படியானால், இயேசு கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சரியாகச் சிந்திப்பதே உண்மையான மார்க்கத்தின் முழுமையும் சாராம்சமுமாகும் என்பதை நான் உறுதியாகச் சொல்வேன்.

1. கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சரியாகச் சிந்திப்பது என்றால் என்ன என்பதை ஆராய்வோம்:

1. பூரண தேவன் (Perfect God): முதலாவதாக, அவருடைய நபரைக் குறித்து நாம் சிந்திக்கும்போது, அவர் பிதாவுக்குச் சமமான பூரண தேவன் என்றும், பிதாவோடும் பரிசுத்த ஆவியானவரோடும் இணைந்து என்றென்றும் துதிக்கப்படும் திரித்துவமாக (Trinity) இருக்கிறார் என்றும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும். இதை நாம் சிந்திக்காவிட்டால், வேத வசனங்களுக்கு முரண்படுகிறோம். நாம் கிறிஸ்துவை தேவனாக எண்ணாவிட்டால், அவரால் எப்படி வல்லமையுள்ள இரட்சகராக இருக்க முடியும் என்பதையோ, அல்லது நியாயப்பிரமாணத்தை அவர் நிறைவேற்றியதும் சிலுவையில் அறையப்பட்டதும் பிதாவின் பார்வையில் பாவங்களுக்கு எப்படி ஒரு முழுமையான, தகுதியான பலியாக இருக்க முடியும் என்பதையோ நம்மால் விளக்க முடியாது. கிறிஸ்து தேவனை விடச் சற்றே தாழ்ந்தவராக இருந்திருந்தாலும், அவர் நமக்காகப் பூமியில் செய்த வேலை, தன் எஜமானின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றும் ஒரு வேலைக்காரனின் செயலாகவே இருந்திருக்கும்; அது அவனது கடமையாகவே கருதப்பட்டிருக்கும். தேவனால் மட்டுமே குற்றமுள்ள இந்த உலகத்திற்குப் பாவநிவாரணம் செய்ய முடியும்.
2. பூரண மனிதன் (Perfect Man): அவரை, பாவம் தவிர மற்றெல்லாவற்றிலும் நம்மைப் போன்ற சுபாவம் கொண்ட பூரண மனிதராக நாம் சிந்திக்க வேண்டும். கிறிஸ்து மனிதராக வராமல் இருந்திருந்தால், சிலுவையில் மரிப்பதன் மூலம் நம் அக்கிரமங்களுக்கான தண்டனையை அவர் சுமந்திருக்க முடியாது. நம்மைப்போலவே சோதிக்கப்படக்கூடிய சரீரத்தையும் சுபாவத்தையும் அவர் எடுக்காமல் இருந்திருந்தால், நமக்காகவும் நமது ஸ்தானத்திலும் நியாயப்பிரமாணத்தை அவரால் நிறைவேற்றியிருக்க முடியாது. மேலும், நம்முடைய பெலவீனங்களைக் குறித்துப் பரிதபிக்கக்கூடிய ஒருவராக, சகோதர அன்போடு நாம் அவரை நோக்கியிருக்க முடியாது.
3. மீட்பரும் இரட்சகரும் (Redeemer and Savior): தன்னைத்தானே மனமுவந்து பலியாகக் கொடுத்து மரித்ததன் மூலம் முழு உலகத்தின் பாவங்களுக்காகவும் பாவநிவாரணம் செய்து, பிதாவுக்கும் மனித குலத்திற்கும் இடையே ஒப்புரவாகுதலை ஏற்படுத்தி, விசுவாசிக்கிற எல்லார்மேலும் வருகிற நித்திய நீதியைக் கொண்டுவந்த மகா மீட்பராகவும் இரட்சகராகவும் நாம் அவரைச் சிந்திக்க வேண்டும்.
4. ராஜா (King): அவர் உலகத்திலிருந்து தாம் தெரிந்துகொண்டு அழைக்கும் அனைவருடைய இருதயத்தின் மீதும் ஆளுகை செய்யும் ஆவிக்குரிய ராஜ்யத்தின் மகா தலைவர். இந்த ராஜ்யத்திற்கு உட்பட்ட அனைவருக்கும் விசேஷித்த ஆசீர்வாதங்களையும் சிலாக்கியங்களையும் வழங்கும் ஆவிக்குரிய ராஜ்யத்தின் அதிபதி அவர். இந்த ராஜ்யம் இப்போது கண்ணுக்குத் தெரியாததாக இருக்கலாம், ஆனால் கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையில் அது அனைவராலும் அறியப்பட்டு ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்.
5. மகா பிரதான ஆசாரியர் (Great High Priest): பழைய ஏற்பாட்டு யூத பிரதான ஆசாரியனைப் போல, தமது மக்களின் பாவங்களுக்காகத் தமது சொந்த இரத்தத்தினாலேயே பிராயச்சித்தம் செய்ய, பரலோகம் என்னும் மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் நமக்காக முன்பாகவே பிரவேசித்தவராகவும், தம்மக்களுக்காகப் பரிந்துபேசத் தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் எப்போதும் வீற்றிருப்பவராகவும் நாம் அவரைச் சிந்திக்க வேண்டும். அவர் தாமே மனிதராக இருந்து நம்மைப்போலவே சோதிக்கப்பட்டதினால், அவர் எப்போதுமே நமக்காகப் பரிதபித்து மனதுருகக்கூடியவராக இருக்கிறார்.
6. தீர்க்கதரிசி (Prophet): மோசே மரிப்பதற்குச் சற்று முன்பு முன்னறிவித்தபடி வந்த தீர்க்கதரிசியாகவும், மனிதகுலத்திற்கு இரட்சிப்பின் வழியைக் காண்பித்தவராகவும் நாம் அவரைச் சிந்திக்க வேண்டும். பாவிகள் நீதிமான்களாக எண்ணப்படும்போது, தேவனுடைய இரக்கமும் தேவனின் நீதியும் எவ்வாறு இணைந்து செயல்படுகின்றன என்பதை அவர் தெளிவாக விளக்கியிருக்கிறார். மனிதர்கள் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று தேவன் விரும்புகிறார் என்பதை நமக்குக் கற்பித்து, கடமைகளையும் ஒழுக்கங்களையும் அவற்றின் சரியான அடித்தளமான உள்ளான நோக்கங்கள் மற்றும் இருதயத்தின் மீது ஸ்தாபித்திருக்கிறார்.
7. சிறந்த முன்மாதிரி (Great Example): கடைசியாக, மனிதர்கள் பின்பற்ற வேண்டிய ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாக நாம் அவரைச் சிந்திக்க வேண்டும். தம்முடைய சொந்த வாழ்விலும் நடத்தையிலும், மனித வாழ்வின் ஒவ்வொரு கட்டத்திற்கும் ஏற்ற ஒரு சிறந்த மாதிரியை அவர் விட்டுச் சென்றிருக்கிறார். நாம் அவரைப் பின்பற்ற எவ்வளவு பிரயாசப்பட்டாலும் அது போதுமானதாக இருக்காது.

தலையறிவா? இருதயத்தின் விசுவாசமா?

இப்போது உங்களில் பெரும்பாலானோர், "இவையெல்லாம் எங்களுக்குத் நிச்சயமாகத் தெரியுமே? நாங்கள் இவற்றை எப்போதோ கற்றுக்கொண்டோமே; சபையில் தொடர்ந்து கேட்டிருக்கிறோமே; கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சரியாகச் சிந்திப்பது என்றால் இது மட்டும்தானா? அப்படியானால் உங்கள் கேள்விக்குப் பதிலளிப்பதில் எங்களைவிட திருப்தியடைபவர்கள் வேறு யாரும் இருக்க முடியாது!" என்று சொல்ல நினைப்பீர்கள் என்பதில் எனக்கு எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

ஆம் பிரியமானவர்களே—ஆனால் இது மட்டுமல்ல. இங்குதான் அநேக சபை மக்கள் பாதியிலேயே நின்றுவிடுகிறார்கள்; இங்குதான் உங்களில் அநேகர் விழுகின்ற வலையும் இருக்கிறது. இதுவரையிலும் பிசாசுகூட உங்களுடன் வருவான், ஒருவேளை இன்னும் ஒரு படி மேலே கூடச் செல்வான், ஏனெனில் பிசாசுகளும் விசுவாசித்து நடுங்குகின்றன; இயேசுவை தேவனுடைய பரிசுத்தர் என்று பிசாசும் அறிக்கையிடுகிறது.

ஆகவே, நான் உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், கவனித்துக் கேளுங்கள்: கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சிந்திப்பதில் இரண்டு வழிகள் உள்ளன. இரண்டும் இரட்சிப்புக்கு அவசியமானவைதான்—ஆனால் ஐயோ, ஒன்று மட்டும் மற்றொன்று இல்லாமல் இருப்பது அடிக்கடி காணப்படுகிறது.

• அவரைப் பற்றி மூளையால் (தலையறிவால்) சிந்திப்பது வேறு, அவரைப் பற்றி இருதயத்தால் சிந்திப்பது வேறு.
• அவருடைய பணிகளை ஒரு வெறும் கருத்து அடிப்படையில் அறிவது வேறு, அவை உங்கள் சொந்த ஆத்துமாவுக்கு அளவில்லாத முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை என்று எண்ணி மகிழ்வது வேறு.
• காரியங்களைச் சரியாகத் தெரிந்து வைத்திருப்பது வேறு, அவற்றை உணர்ந்து வாழ்வது வேறு.
• அழிந்துபோன மனிதனுக்குக் கிறிஸ்து ஒரு மாபெரும் ஈவு என்பதை ஒப்புக்கொள்வது வேறு, இந்த குணமாக்கும் மருந்தை உங்கள் சொந்த வாழ்க்கைக்குப் பயன்படுத்துவது வேறு.

உண்மையில், இந்தத் தவறு மிகவும் விஷத்தன்மை வாய்ந்தது என்பதை நீங்கள் அறியாமல் இருக்கக் கூடாது; இது சாத்தானின் சிம்மாசனமாகவே இருக்கிறது. உங்கள் ஆத்துமாக்கள் மேலுள்ள அன்பின் நிமித்தம் நான் உங்களைக் கெஞ்சுகிறேன்: நீங்கள் ஜீவனை நேசித்தால், உங்கள் வழிகளைக் குறித்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள், உங்கள் இருதயங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள், அதிலிருந்து வெளியே வாருங்கள்.

திருச்சபை பல சிலாக்கியங்களையும் நன்மைகளையும் கொண்டுள்ளது—ஆனால் வேறு எந்தச் சபையையும் போலவே, தகுதியற்ற விசுவாசிகளால் சபையின் நன்மைகள் தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட வாய்ப்புள்ளது. ஒப்பிட முடியாத அழகு, ஆவிக்குரிய ஆழம் கொண்ட ஆராதனை முறைகளை சபை உங்களுக்கு அளித்திருக்கிறது—ஆனால் உங்களில் அநேகர் அதைத் தவறாகப் பயன்படுத்துகிறீர்கள். கிறிஸ்துவை நமது மீட்பர், நமது மத்தியஸ்தர், நமது பரிந்துபேசுபவர் என்று கூறும் ஜெபங்களில் நீங்கள் கலந்துகொள்வதால், நீங்கள் இரட்சிக்கப்படுவதற்கான சரியான பாதையில் இருக்கிறீர்கள் என்றும், பிரியமானவருக்குள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டீர்கள் என்றும் உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக்கொள்கிறீர்கள். ஆனால் ஒன்றை உறுதியாக அறிந்துகொள்ளுங்கள்: விசுவாசத்தோடு 'ஆமென்' என்று சொல்லக்கூடியவர்களுக்கு இந்த ஜெபங்கள் எவ்வளவு பொருத்தமாக இருந்தாலும், உங்கள் மனசாட்சியால் "அவர் என் மீட்பர், என் மத்தியஸ்தர், என் பரிந்துபேசுபவர்" என்று சொல்ல முடியாவிட்டால், இந்த ஆராதனைகளால் உங்களுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை.

தேவாலயத்தின் ஆராதனைகளில் கலந்துகொள்வது உண்மையில் ஒரு சிலாக்கியம் தான்; அது சாதாரணமாகப் புறக்கணிக்கப்படக் கூடாத ஒன்றுதான். ஆனால் உதடுகளால் தேவனிடம் நெருங்கிவந்து, இருதயத்தால் அவரிடமிருந்து தூரமாக இருப்பதும் சாத்தியமே; தேவபக்தியின் வேஷத்தைத் தரித்துக்கொண்டு அதன் பெலனை மறுதலிக்கிற நிலையும் உண்டு. நீங்கள் உங்கள் முழு இருதயத்தையும் தேவனுக்குக் கொடுக்காவிட்டால், உலகில் உள்ள எந்த ஜெபப் புத்தகங்களும் உங்கள் ஆத்துமாவை இரட்சிக்கப் போவதில்லை. ஏமாந்து போகாதிருங்கள்: உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த இரட்சிப்பைத் தங்களின் தனிப்பட்ட அக்கறையாக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். உலகத்தில் இரட்சிக்கப்பட வேண்டியவர் நீங்கள் மட்டுமே என்று சிறிது நேரம் நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். உங்கள் மனசாட்சியிடம், "கிறிஸ்துவைக் குறித்து நான் என்ன நினைக்கிறேன்?" என்று கேளுங்கள் (நாம் என்ன நினைக்கிறோம் என்பதல்ல). "இயேசு என் இரட்சகரா?" என்று கேளுங்கள் (அவர் நம் இரட்சகரா என்பதல்ல).

மனிதர்கள் கூட்டமாக நின்றா நியாயந்தீர்க்கப்படுவார்கள்? இல்லை, ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாகவே நிற்பார்கள். "நான் இப்போது மாம்சத்தில் பிழைத்திருக்கிறதோ, என்னில் அன்புகூர்ந்து எனக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒப்புக்கொடுத்த தேவனுடைய குமாரனைப் பற்றும் விசுவாசத்தினாலே பிழைத்திருக்கிறேன்" என்று சொல்ல முடியாத ஒவ்வொருவரும் நியாயத்தீர்ப்புக்குள்ளாவார்கள்.

பிரியமானவர்களே, இந்தக் உபதேசம் பரலோகத்திற்குச் செல்லும் வழியைக் குறுகலானதாக ஆக்குவது போலத் தோன்றலாம்—ஆனால் இயேசு அது குறுகலானது என்று சொல்லவில்லையா? இது இல்லாமல் உங்கள் விசுவாச அறிக்கை முழுவதும் பயனற்றதாகவும் அர்த்தமற்றதாகவும் அல்லவா போய்விடும்?

உங்கள் விசுவாசத்தின் நடைமுறை என்ன?

• கிறிஸ்துவை பூரண தேவன் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்கிறீர்கள். ஆனால் அவரை ஆராதிக்கவும், அவருக்கு நன்றி செலுத்தவும், உங்கள் முழு நம்பிக்கையையும் அவர்மீது வைக்கவும், உங்கள் பாரங்களையெல்லாம் அவர்மீது வைத்துவிடவும், அவருக்குப் பயந்து அன்புகூரவும் நீங்கள் இவ்வளவு குறைவான அக்கறை காட்டும்போது; அவர் மட்டுமே உங்களுக்காகச் செய்யக்கூடிய மாபெரும் விடுதலையின் கிரியையைக் குறித்தும், அவர் மட்டுமே கொண்டுவரக்கூடிய நீதியைக் குறித்தும் நீங்கள் இவ்வளவு குறைவாகத் தியானிக்கும்போது; அவருடைய வெளிப்படுத்தப்பட்ட சித்தத்திற்கு நீங்கள் கீழ்ப்படியாமல் இருக்கும்போது; அவர் ஒன்றைச் சொல்ல நீங்கள் வேறொன்றைச் செய்யும்போது—உங்கள் போதகர்களால் நீங்கள் இதை உண்மையிலேயே உணர்ந்து விசுவாசிக்கிறீர்கள் என்று எப்படி நம்ப முடியும்? நிச்சயமாக, இந்த காரியங்கள் இப்படியிருக்க, அவர் உங்கள் தேவனாக இருக்க முடியாது.
• கிறிஸ்துவை ஒரு மகா மீட்பர் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்கிறீர்கள். ஆனால், அவர் தம் சொந்த இரத்தத்தால் விலைக்கு வாங்கிய ஆத்துமாக்களைக் குறித்து நீங்கள் இவ்வளவு அலட்சியமாக இருக்கும்போது; சிலுவையில் அவருடைய மரணத்தினாலும் பாடுகளினாலும் மட்டுமே மன்னிக்கப்படக்கூடிய பாவங்களைக் குறித்து நீங்கள் இவ்வளவு சாதாரணமாக நினைக்கும்போது; அவர் இல்லாமல் உங்கள் நிலையின் அவலத்தையும் தகுதியற்ற தன்மையையும் உணர்ந்து தாழ்மைப்படாமல் இருக்கும்போது; ஒளியிலுள்ள பரிசுத்தவான்களின் சுதந்தரத்திற்குப் பாத்திரராகும்படி உங்கள் பெலவீனமான ஆவியைப் பலப்படுத்த எல்லா வழிகளையும் பயன்படுத்தாமல் இருக்கும்போது; எந்த உலகத்தின் கண்ணிகளிலிருந்து உங்களை விடுவிப்பதற்காக அவர் மரித்தாரோ, அதே அழியக்கூடிய உலகத்திற்காக நீங்கள் இவ்வளவு அதிகமாக வாழும்போது—நீங்கள் இதை உணர்ந்திருக்கிறீர்கள் என்று நாங்கள் எப்படி கருத முடியும்? நிச்சயமாக, நீங்கள் என்ன நினைத்தாலும், இந்த காரியங்கள் இப்படியிருக்க, அவர் உங்கள் மீட்பராக இருக்க முடியாது.
• கிறிஸ்துவை ஒரு சிறந்த முன்மாதிரி என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்கிறீர்கள். ஆனால், அவர் விட்டுச் சென்ற மாதிரியின்படி உங்கள் சொந்த வாழ்க்கையை நீங்கள் அமைத்துக்கொள்ளாதபோது; அவருடைய விசுவாசம், அன்பு, தாழ்மை, தூய்மை, சுயவெறுப்பு, சாந்தம், தயவு, ஆத்துமாக்களின் நன்மைக்காக அவர் காட்டிய அயராத வைராக்கியம் ஆகியவற்றை நீங்கள் பின்பற்றப் பிரயாசப்படாதபோது—நீங்கள் இதை நம்புகிறீர்கள் என்று நாங்கள் எப்படிக் கற்பனை செய்ய முடியும்? நிச்சயமாக, நீங்கள் என்ன நினைத்தாலும் சொன்னாலும், அவர் உங்கள் முன்மாதிரியாக இருக்க முடியாது.

பிரியமானவர்களே, இந்த குளிர்ந்த, ஜீவனற்ற அறிக்கை—காரியங்கள் உங்களுக்குத் தெரிந்திருப்பதாலேயே அதை வெறும் அறிவாக நம்புவது—கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சரியாகச் சிந்திப்பதாக ஒருபோதும் இருக்க முடியாது! இது அன்பினால் கிரியை செய்யும், உலகத்தை ஜெயிக்கும், இருதயத்தைச் சுத்திகரிக்கும் இரட்சிப்புக்கேதுவான விசுவாசமாக இருக்க முடியாது. இதுமட்டும்தான் உங்கள் நிலை என்றால், உங்கள் சொந்தப் பாவத்தின் அளவை நீங்கள் உணர்ந்திருக்க முடியாது; உங்களுக்குத் தேவையான மாபெரும் பரிகாரத்தின் அவசியத்தை நீங்கள் அறிந்திருக்க முடியாது. உங்களுக்கு என்ன தேவை என்பதிலும் நீங்கள் மரித்தவர்களாய் இருக்கிறீர்கள், இவ்வளவு பெரிய இரட்சிப்பை அருளிய தேவனுடைய கிருபையை உணருவதிலும் நீங்கள் மரித்தவர்களாய் இருக்கிறீர்கள்.

இந்தச் சபையில் பிளேக் அல்லது டைபஸ் காய்ச்சல் (கொள்ளை நோய்) பரவியிருந்து, உங்களிடையே அதைக் குணப்படுத்தும் நிச்சயமான ஒரு சஞ்சீவி மருந்து வைக்கப்பட்டிருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம். உங்களில் சிலர் அதை வெறும் கண்களால் பார்த்துவிட்டு, இது நிச்சயமான மருந்துதான் என்று உதட்டளவில் நம்புவதோடு நின்றுவிட்டால், அதைக் கையால் தொட்டுப் பயன்படுத்தாவிட்டால்—அந்த மருந்து நிச்சயம் குணமாக்கும் என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்கள் என்றோ அல்லது அந்த நோய் மிகவும் ஆபத்தானது என்று நீங்கள் உணர்ந்திருக்கிறீர்கள் என்றோ யாராவது நினைக்க முடியுமா? நீங்கள் கிறிஸ்துவை விசுவாசிப்பதாகச் சொல்லிக்கொண்டு, அவரை உங்கள் சொந்த இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாவிட்டால், உங்களுடைய நிலையும் இதுதான். உங்கள் இரட்சிப்பைப் பொறுத்தவரை ஒன்றை உறுதியாக நம்புங்கள்: 'உங்கள் வாழ்வில் பயன்படுத்தப்படாத கிறிஸ்துவால் எந்தப் பயனும் இல்லை'.

ஒரு நித்திய அழைப்பு

உங்கள் மாபெரும் மீட்பரைக் குறித்த இத்தகைய எண்ணங்களை 'நன்றிகெட்டத்தனம்' என்று அழைப்பதா அல்லது 'பகுத்தறிவற்றத்தனம்' என்று அழைப்பதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இப்போது நீங்களே நியாயந்தீர்த்துக்கொள்ளுங்கள். வேறொரு உலகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவனுக்குப் பூமியைக் குறித்து இப்படிச் சொல்லப்படுவதாக வைத்துக்கொள்வோம்: "தேவன் அங்கே ஒரு மனிதனையும் மனுஷியையும் உருவாக்கி, அவர்கள் விரும்பிய எல்லாவற்றையும் கொடுத்து, அவர்களை எல்லாவற்றிற்கும் அதிபதியாக்கினார்". இதைக் கேட்டதும் அவன், "எவ்வளவு பெரிய நன்மை! அவர்களுடைய அன்பு எவ்வளவு சிறந்ததாக இருந்திருக்க வேண்டும்! அவருடைய சித்தத்தைச் செய்வதில் அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியடைந்திருப்பார்கள்!" என்று சொல்வான் அல்லவா?

பின்னர் நான் அவனிடம், "இந்த மனிதனும் மனுஷியும் தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பவில்லை, தங்களைச் சிருஷ்டிகரைவிட ஞானிகளாக எண்ணி, தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரே ஒரு சிறிய கட்டளையையும் மீறினார்கள்" என்று சொன்னால், அவன் ஒருவேளை, "என்ன ஒரு ஆச்சரியமான நன்றிகெட்டத்தனம், முட்டாள்தனம் மற்றும் அவிசுவாசம்! சந்தேகமில்லாமல் அவர்கள் தகுதியான தண்டனையைப் பெற்றிருப்பார்கள்!" என்று சொல்வான்.

அதன்பின் நான் அவனிடம் தொடர்கிறேன்: "அதற்கு மாறாக, தேவன் அவர்களை தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக தப்புவித்தார். ஒப்புரவாகுதலுக்கான வழியை ஏற்படுத்தினார். ஏற்ற வேளையில் தமது ஒரே பேறான குமாரனை, குற்றமுள்ள மனிதனின் சுபாவத்தை எடுக்கவும், நியாயப்பிரமாணத்தை நிறைவேற்றவும், மனிதனுக்குப் பதிலாகத் தண்டனையைச் சுமக்கவும் அனுப்பித் தமது இரக்கத்தை வெளிப்படுத்தினார். தன் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு, இந்த சர்வவல்லமையுள்ள இரட்சகர் மேல் முழு நம்பிக்கையும் வைக்கும் எவனும் கோபாக்கினையிலிருந்து இரட்சிக்கப்பட்டு, நியாயப்பிரமாணத்தை ஒருபோதும் மீறாதவனைப் போல நீதிமானாக எண்ணப்படுவான் என்று தேவன் அறிவித்தார்". இதைக் கேட்டதும் அவன், "ஆச்சரியம்! அப்படியானால் இந்த இரட்சகரைத் தேடாதவர்கள், அவரைத் தங்கள் சிந்தனையின் முக்கிய பொருளாகவும், தங்கள் அன்பின் இலக்காகவும், தங்கள் நம்பிக்கையின் அஸ்திபாரமாகவும், சோதனையில் புகலிடமாகவும், இரட்சிப்பின் கன்மலையாகவும் மாற்றிக்கொள்ளாதவர்கள் மிகவும் சிலரே இருப்பார்கள்! அவரைக் குறித்துக் கேட்கவும், வாசிக்கவும், பேசவும், தியானிக்கவும், அவரிடம் ஜெபிக்கவும், அவருடைய வார்த்தையையும், இல்லத்தையும், ஆராதனையையும் கனப்படுத்தவும் விரும்பாதவர்கள் வெகு சிலரே இருப்பார்கள்" என்று சொல்வான் அல்லவா?

பிரியமானவர்களே, இதற்குப் பிறகு நான் என்ன சொல்வேன்? இதுவரை நான் விஷயத்தை நேர்மையாகக் கூறியிருக்கிறேன், என்னுடைய ஒரே உண்மையான பதில் இதுவாகத்தானே இருக்க முடியும்: "அழைக்கப்பட்டவர்கள் அநேகர், தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களோ சிலர். அநேகர் கிறிஸ்துவின் நாமத்தை உச்சரிக்கிறார்கள்—ஆனால் அக்கிரமத்தை விட்டு விலகுகிறவர்கள் அல்லது தங்கள் ஆத்துமாக்கள் இரட்சிக்கப்பட அவரை விசுவாசிக்கிறவர்கள் மிகச் சிலரே."

உங்கள் நித்திய நன்மைக்காக மீண்டும் ஒருமுறை நான் உங்களிடம் கெஞ்சுகிறேன். கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் சரியாகச் சிந்திக்கிறீர்களா இல்லையா என்ற மந்தமான, நிச்சயமற்ற நிலையில் இந்த இடத்தை விட்டுச் செல்லாதீர்கள். பாவத்திற்காக இயேசு மரித்தார் என்ற சிந்தனை உங்களை உலகத்திலிருந்து பிரிக்கவில்லையென்றால், உங்கள் வாழ்க்கையில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லையென்றால், உங்கள் இருதயங்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தவில்லையென்றால்—அது இதுவரை உங்களுக்கு எந்தப் பிரயோஜனத்தையும் அளிக்கவில்லை. பாவத்திற்காக இயேசு மரித்தார் என்ற சிந்தனை, பாவம் எவ்வளவு கொடூரமானது என்பதையும், அது தேவனுடைய பார்வைக்கு எவ்வளவு வெறுப்பானது என்பதையும் உங்களுக்குக் காட்டவில்லையென்றால்; உங்களை முழங்காலிடச் செய்து, மனதின் ஆழத்திலிருந்து உங்கள் அக்கிரமங்களுக்காக உண்மையான மனந்திரும்புதலோடு துக்கப்படச் செய்யவில்லையென்றால்; அவரைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கும் வேத வசனங்களிடம் உங்களை வழிநடத்தவில்லையென்றால்—என்னை நம்புங்கள், அது இதுவரை உங்களுக்கு எந்தப் பிரயோஜனத்தையும் அளிக்கவில்லை, அது உங்கள் ஆக்கினையையே அதிகரிக்கும்.

நீங்கள் உங்கள் ஆத்துமாக்களை எவ்வளவு அற்பமாக நினைத்தாலும், தேவன் அவற்றுக்கு அளவற்ற மதிப்பைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அவற்றின் மீட்புக்காக அவர் தமது ஒரே குமாரனையே கொடுத்தார்—ஆனால் விசுவாசத்தினாலே கிறிஸ்து உங்கள் இருதயங்களில் வாசம்பண்ணினாலன்றி உங்கள் ஆத்துமாக்கள் இரட்சிக்கப்பட முடியாது. எனவே விழித்தெழுங்கள்; இப்போது உங்கள் பெருமையாக மாறியிருக்கும் இந்த அலட்சியம் என்னும் பனி ஆடையை விட்டெறியுங்கள். உங்களைச் சுற்றியுள்ள உலக மக்களை விட ஒரு படி மேலே சென்று, பாவநிவாரணம் தேவைப்படும் ஒரு பாவியாக, முழுமையான பாவநிவாரணத்தைக் கண்டுபிடித்து மகிழும் உண்மையான ஒரு கிறிஸ்தவனாகக் கிறிஸ்துவைக் குறித்துச் சிந்திக்கத் துணியுங்கள்.

நீங்கள் வெறும் மூளை அறிவோடு திருப்தியடைந்து, இயேசுவை உங்கள் இரட்சகராகவும் உங்கள் தேவனாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அலட்சியமாக இருப்பீர்களானால், உங்கள் சொந்த ஆத்துமாக்களை நீங்களே அழித்துக்கொள்கிறீர்கள் என்பதை நான் உறுதியாக உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். நியாயத்தீர்ப்பு நாளில் சோதோமும் கோமோராவும் உங்களுக்கு விரோதமாக எழும்பி உங்களை ஆக்கினைக்குள்ளாக்கும். ஏனெனில், இந்த காரியங்களை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அவர்கள் எப்போதோ இரட்டுடுத்தி, சாம்பலில் உட்கார்ந்து மனந்திரும்பியிருப்பார்கள்.

ஆகவே, இயேசுவிடம் வாருங்கள்; அவர் உங்களை ஏற்றுக்கொள்ள ஆயத்தமாக இருக்கிறார், வல்லமையுள்ள இரட்சகராக இருக்கிறார் என்று சிந்தியுங்கள். சாத்தியமில்லாத ஒன்றைச் செய்யும்படி நான் உங்களிடம் கேட்கிறேன் என்று நீங்கள் சொல்ல முடியாது; நியாயப்பிரமாணத்தை நிறைவேற்றிவிட்டு வாருங்கள் என்று நான் உங்களை வற்புறுத்தவில்லை; செங்கல் செய்யாமல் வைக்கோலைச் சேர்க்கச் சொல்லவில்லை; உங்களை நீங்களே பக்தியுள்ளவர்களாக்கிக்கொண்டு வாருங்கள் என்று நான் உங்களிடம் கேட்கவில்லை. என் எஜமானரின் நாமத்தில் நான் உங்களுக்கு முழுமையான இரட்சிப்பை வழங்குகிறேன்—நீங்கள் விசுவாசித்தால் இலவசமான இரட்சிப்பு; நீங்கள் விசுவாசித்தால் நித்திய ஜீவன். கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் சரியாகச் சிந்தித்தால், எல்லாமே உங்களுடையது.

கிறிஸ்தவர்களே, உங்களுக்கு ஒரு வார்த்தை. கிறிஸ்துவைக் குறித்து நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அவரை உங்கள் மீட்பராகவும் நண்பராகவும் ஆக்கிக்கொண்டதற்காக நீங்கள் வருந்துகிறீர்களா? அவருடைய ஊழியம் உங்களுக்குச் சோர்வாக இருக்கிறதா? உங்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆண்டவர், "நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்" என்று சொன்ன தமது வார்த்தையின்படியே நல்லவராக இல்லையா? அவருடைய வழிகள் இன்பமான வழிகளும், அவருடைய பாதைகள் சமாதானமுமாக இல்லையா? சேபா நாட்டு ராணி சாலொமோனைக் குறித்துச் சொன்னதைப்போல நீங்களும் அவரைப் பற்றிச் சொல்ல முடியவில்லையா: "உம்முடைய வார்த்தைகளையும் உம்முடைய ஞானத்தையுங்குறித்து நான் என் தேசத்திலே கேள்விப்பட்ட செய்தி மெய்தான். நான் வந்து என் கண்களால் காணுமளவும் அந்த வார்த்தைகளை நம்பவில்லை; இப்போதோ, அதின் பாதியைகூட அவர்கள் எனக்கு அறிவிக்கவில்லை என்று காண்கிறேன்; நான் கேள்விப்பட்ட கீர்த்தியைவிட உம்முடைய ஞானமும் செல்வமும் அதிகமாயிருக்கிறது. உம்முடைய மனுஷர் பாக்கியவான்கள்; எப்பொழுதும் உமக்கு முன்பாக நின்று, உம்முடைய ஞானத்தைக் கேட்கிற உம்முடைய ஊழியக்காரராகிய இவர்கள் பாக்கியவான்கள்" (1 இராஜாக்கள் 10:6-8).

ஆகவே, நான் உங்களைக் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன், உங்கள் உன்னதமான அழைப்பின் பந்தயப்பொருளை நோக்கி முன்னேறிச் செல்லுங்கள். உங்களை இருளினின்று தம்முடைய ஆச்சரியமான ஒளியினிடத்திற்கு அழைத்தவருடைய புண்ணியங்களை அறிவிக்கிறவர்களாயிருங்கள். மிகுந்த பலனுள்ள உங்கள் நம்பிக்கையை எதினிமித்தமும் விட்டுவிடாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாக இருங்கள். "நன்மைசெய்கிறதில் சோர்ந்துபோகாமல் இருப்போமாக; நாம் தளர்ந்துபோகாதிருந்தால் ஏற்றகாலத்தில் அறுப்போம்."