“அவர்கள் அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பெயரிடுவார்கள். இம்மானுவேல் என்பதற்கு தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார் என்று அர்த்தமாம்” (மத்தேயு 1:23)

‘இம்மானுவேல்’ என்கிற பெயரைக் கேட்கும்போது உங்கள் மனதில் தோன்றுவது என்ன? அநேகருக்குக் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகைதான் நினைவுக்கு வரும். “வாரும், வாரும், இம்மானுவேலரே” (O Come, O Come, Emmanuel) என்ற கிறிஸ்துமஸ் கீதத்தின் வரிகள் சிலருக்கு நினைவில் வரலாம். ஆனால், ‘இம்மானுவேல்’ என்பது வேதாகமத்தில் காணப்படும் ஒரு மிக உன்னதமான, மகிமையான சத்தியமாகும். இந்த வசனம் கூறுவதுபோல, இம்மானுவேல் என்ற பெயருக்கு "தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார்" என்று அர்த்தம்.

தேவன் ஆதாம், ஏவாளைப் படைத்து அவர்களை ஏதேன் தோட்டத்தில் இருக்கச் செய்தார். ஆரம்பத்தில் தேவன் அவர்களுடனே இருந்தார். தேவன் வந்து அவர்களுடன் உறவாடுவதைப் பற்றி ஆதியாகமம் 3:8-ல் காண்கிறோம். அவர்கள் தோட்டத்தில் உலாவுகிற தேவன் தம்மிடம் வருகிற சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். அது எத்தனை மகிமையானதாக இருந்திருக்க வேண்டும்! ஆனால், ஆதாமும் ஏவாளும் பாவம் செய்தபோது, அவர்களுக்கும் தேவனுக்கும் இடையே பிரிவினை உண்டாயிற்று. 8-வது வசனத்தின்படி, அவர்கள் தேவன் வருகிற சத்தத்தைக் கேட்டபோது, அதற்கு முன்பு வரை செய்யாத ஒன்றைப் புதிதாகச் செய்தார்கள். அவர்கள் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சமுகத்தைவிட்டு விலகி, தங்களை ஒளித்துக்கொண்டார்கள். தேவன் அவர்களுடன் இருக்கவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் தேவனுடன் இருக்கவில்லை. இந்தப் பிரிவினை ஆதியாகமம் 3:24-ன் படி உறுதிப்படுத்தப்பட்டது; தேவன் மனிதனை ஏதேன் தோட்டத்தைவிட்டுத் துரத்திவிட்டதாக நாம் வாசிக்கிறோம்.

தேவன் அவர்களை ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து அனுப்புவதற்கு முன்பே, ஆதியாகமம் 3:15-ல் ஒரு வாக்குத்தத்தம் கொடுக்கப்பட்டது. அதாவது, ஸ்திரீயின் வித்தானவர் வந்து சாத்தானாகிய சர்ப்பத்தின் தலையை நசுக்குவார் என்பதே அது. இதனால்தான் வெளிப்படுத்தல் 12:9-ல், அந்தச் சர்ப்பத்தை “பிசாசு என்றும் சாத்தான் என்றும் சொல்லப்பட்ட பழைய பாம்பாகிய பெரிய வலுசர்ப்பம்” என்று வேதம் அடையாளப்படுத்துகிறது.

தேவனுடைய அந்த வாக்குத்தத்தம் ஏசாயா 7:14-ல் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது: “இதோ, ஒரு கன்னிகை கர்ப்பவதியாகி ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள். அவருக்கு இம்மானுவேல் என்று பெயரிடுவாள்”. வாக்குப்பண்ணப்பட்ட அந்த இம்மானுவேல், அதாவது “தேவன் நம்மோடு” என்கிற நாமத்திற்குரியவர், நம் கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவே. யோவான் சுவிசேஷத்தில், இந்த தேவன் மாம்சமாகி நம் மத்தியில் வாசம்பண்ணினார் என்று காண்கிறோம் (யோவான் 1:14). ஆம், தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார்! நம்மைத் தேவனிடம் திரும்பச் சேர்க்கும்படியாகவே இயேசு இந்த உலகத்திற்கு வந்தார். அவர் யாரையெல்லாம் தேவனிடம் திரும்பக் கொண்டுவருகிறாரோ, அவர்கள் இனி அவரிடமிருந்து ஒளிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியம் இராது.

மத்தேயு சுவிசேஷம், ‘தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார்’ என்கிற இம்மானுவேலரின் வருகையுடன் தொடங்குகிறது. மத்தேயு 18:20-ல் சபைக்கு இந்த வாக்கு தரப்பட்டுள்ளது: “ஏனெனில், இரண்டு பேராவது மூன்று பேராவது என் நாமத்தினாலே எங்கே கூடியிருக்கிறார்களோ, அங்கே அவர்கள் நடுவில் நான் இருக்கிறேன்”. இன்றும் தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார். மத்தேயு சுவிசேஷம் கிறிஸ்து இயேசுவின் பரமேறுதலுக்குச் சற்று முன்னதாக நிறைவு பெறுகிறது. அந்தச் சுவிசேஷத்தின் கடைசி வார்த்தைகளில் வரும் வாக்குறுதி இதுதான்: “இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்” (மத்தேயு 28:20). இயேசு பிதாவினிடத்திற்குப் பரமேறிச் சென்றாலும், அவர் இப்போதும் இம்மானுவேலராகவே இருக்கிறார்.

2 கொரிந்தியர் 6:16-ல் வாசிக்கிறோம்: “நான் அவர்களுக்குள்ளே வாசம்பண்ணி, அவர்களுக்குள்ளே உலாவி, அவர்கள் தேவனாயிருப்பேன்; அவர்கள் என் ஜனங்களாயிருப்பார்கள் என்று தேவன் சொல்லுகிறார்”. தேவன் நம்மோடு இருக்கிறார்.

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகையுடன் இந்த உலகம் முடிவுக்கு வந்துவிடும். இதற்குப் பின்னர் புதிய வானமும், புதிய பூமியும் உருவாகும். அதைக் குறித்து வெளிப்படுத்தல் 21:3 சொல்லுகிறது: “இதோ, மனுஷர்களிடத்திலே தேவனுடைய வாசஸ்தலம் இருக்கிறது; அவர்களிடத்திலே அவர் வாசமாயிருப்பார்; அவர்களும் அவருடைய ஜனங்களாயிருப்பார்கள்; தேவன் தாமே அவர்களோடே கூட இருந்து, அவர்களுடைய தேவனாயிருப்பார்”. இம்மானுவேல், நித்திய நித்திய காலமாக தேவன் நம்மோடு கூட இருக்கிறார்! “தேவனுடையவும் ஆட்டுக்குட்டியானவருடையவும் சிங்காசனம் அதிலிருக்கும். அவருடைய ஊழியக்காரர் அவரைச் சேவித்து, அவருடைய முகத்தைத் தரிசிப்பார்கள்” என்று வெளிப்படுத்தல் 22:3,4-ல் வாசிக்கிறோம்.

கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்து இப்போது உங்கள் இம்மானுவேலராக இருப்பாரானால், அவர் நித்திய காலமாகவும் உங்கள் இம்மானுவேலராகவே இருப்பார்.