இன்றைய கிறிஸ்தவத் திருச்சபைகளில் நுழைந்துள்ள சில கள்ளப் போதகர்கள், தங்களை அப்போஸ்தலர்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டு, இந்து வேதங்களிலும் தேவனுடைய வார்த்தை எழுதப்பட்டுள்ளது என்றும், அவர்களுடைய தெய்வங்களுக்கும் நம்முடைய தேவனுக்கும் சில ஒற்றுமைகள் இருக்கின்றன என்றும் நிரூபிக்கும் முயற்சியைச் செய்து வருகின்றனர். வேதவாக்கியங்களின்படி இது மிகவும் இழிவான ஒரு உபதேசம். ஆகையால், இந்தக் கட்டுரையில் அவர்கள் போதிக்கும் போதனைகளை வேதாகமம் ஏற்றுக்கொள்கிறதா என்பதை விளக்கி, அவர்களின் அவதூறான உபதேசங்களை நியாயப்படுத்துவதற்காக அவர்கள் திரித்துக் காண்பிக்கும் வேத வசனங்கள், அவர்களுடைய வாதத்திற்குப் பொருந்தாது என்பதை நிரூபித்துள்ளேன்.

ரோமர் 3:1,2 “இப்படியானால், யூதனுடைய மேன்மை என்ன? விருத்தசேதனத்தினாலே பிரயோஜனம் என்ன? அது எவ்விதத்திலும் மிகுதியாயிருக்கிறது; தேவனுடைய வாக்கியங்கள் அவர்களிடத்தில் ஒப்புவிக்கப்பட்டது விசேஷித்த மேன்மையாமே.”

இந்த வசனத்தில், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் யூதர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமான மகத்துவத்தையும், நன்மைகளையும் விவரிக்கும் தருணத்தில், முதன்முதலாக "தேவனுடைய வார்த்தைகள்" யூதர்களுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டது என்று கூறுகிறார். ஆதியாகமம் முதல் மல்கியா வரையுள்ள பழைய ஏற்பாட்டுப் புத்தகங்கள் அனைத்திலும், தேவனுடைய வார்த்தைகளை எழுதியவர்கள் இஸ்ரவேலர்கள் அல்லது யூதர்கள் மட்டுமே. பிறமத வேதங்களில் தேவனுடைய வார்த்தை எழுதப்பட்டுள்ளது என்று போதிக்கும் கள்ளப் போதகர்கள், அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் எழுதிய வார்த்தையின்படி, அவற்றை எழுதியது யூதர்களா என்ற கேள்விக்குப் பதிலளிக்க வேண்டும்.

சங்கீதம் 147:19,20 “யாக்கோபுக்குத் தம்முடைய வசனங்களையும், இஸ்ரவேலுக்குத் தமது பிரமாணங்களையும் தமது நியாயங்களையும் அறிவிக்கிறார். அவர் வேறே எந்த ஜாதிக்கும் இப்படிச் செய்ததில்லை; அவருடைய நியாயங்களை அறியாமற் போகிறார்கள். அல்லேலூயா.”

இந்த வசனத்தின்படி, பழைய ஏற்பாட்டில் தேவன் தம்முடைய வார்த்தையையும் நியாயங்களையும் இஸ்ரவேலர்களுக்கு மட்டுமே வெளிப்படுத்தினார்; மற்ற எந்த இன மக்களுக்கும் அவர் வெளிப்படுத்தவில்லை. "அவருடைய தீர்ப்புகள் அவர்களுக்குத் தெரியாது" என்று வேதம் இவிதமாய்ச் சொல்லும்போது, இந்து வேதங்களில் கூட தேவனுடைய வார்த்தை எழுதப்பட்டுள்ளது என்றும், அதன் மூலமாக இந்துக்களுக்கும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கிக்கலாம் என்றும் இவர்கள் போதிக்கிறார்கள். எனவே, இந்தப் போதனை நிச்சயமாக மிக மோசமான அவதூறாகும்.

புறமத வேதங்களில் தேவனுடைய வார்த்தை எழுதப்பட்டுள்ளது என்ற போதனையை வேதாகமம் ஏற்கவில்லை என்பதற்கான ஆதாரங்களை இதுவரை பார்த்தோம். இனிமேல் அந்தப் போதனையைச் செய்பவர்களின் வேதப் புரட்டுகளையும், அவர்கள் கொடுக்கும் தவறான விளக்கங்களையும் பார்ப்போம்.

1. பிலேயாம் பற்றிய வாதம் (எண்ணாகமம் 22:5,6)

இந்த வசனங்களில், பிலேயாம் என்ற ஒரு மனிதன் நமக்கு அறிமுகம் செய்யப்படுகிறான். அவனைப் பற்றிய விவரங்கள் இந்த அதிகாரத்திலும், 23 மற்றும் 24-ம் அதிகாரங்களிலும் எழுதப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பிலேயாம் ஒரு புறவினத்தானாக இருந்தாலும், தேவன் அவனோடு பேசினார் என்றும், மேலும் பிலேயாமும் தேவனுடைய தீர்க்கதரிசியைப் போலவே வாழ்ந்தான் என்றும் பார்க்கிறோம். எனவே, சில கள்ளப் போதகர்கள், "புறவினத்தானான பிலேயாமிடம் தேவன் பேசியதைப்போல மற்ற புறவினத்தாரிடம் பேசியதாகவும், அவர்களுடைய வேதங்களில் கூட தேவன் அவருடைய வார்த்தைகளை எழுதினார்" என்பதே இவர்களின் வாதம்.

அதுவே உண்மையாக இருந்தால், ரோமர் நிருபங்களிலும், சங்கீதங்களிலும் "தேவனுடைய வார்த்தைகள் யூதர்களுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளது" என்று ஏன் எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்ற கேள்விக்கு அவர்கள் பதிலளிக்க வேண்டும். அதுபோலவே, தற்போது நாம் பேசிக்கொண்டிருக்கும் தலைப்பு 'தேவன் மற்ற இனத்தாரிடம் பேசினாரா இல்லையா' என்பதைப் பற்றியது அல்ல. மாறாக, 'புற இனத்தவரைக் கொண்டு தேவனுடைய வார்த்தை அவர்களின் வேதத்தில் எழுதப்பட்டதா இல்லையா' என்பதே! பழைய ஏற்பாட்டில் வேறு சில இடங்களில், உதாரணமாக ஆபிரகாம் விஷயத்தில் அபிமேலேக்கிடமும், யாக்கோபின் விஷயத்தில் அவருடைய மாமனாகிய லாபானிடமும் பேசியதைப் போலவும், புறவின அரசர்களான பார்வோன் மற்றும் நேபுகாத்நேச்சார் ஆகியோருக்கு வந்த கனவுகளின் மூலம் தேவன் பேசினார் என்பதையும் பார்க்கிறோம்.

இந்த நிகழ்வுகளை நாம் கவனமாகப் பார்த்தால், தேவன் தம்முடைய பக்தர்களை அந்தந்த ராஜ்யங்களில் உயர்த்துவதற்காகவும், தம்முடைய திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் அவ்விதமாகச் செய்தாரே தவிர, அந்தப் புற இனத்தாரைக் கொண்டு வேதங்களை எழுதவோ அல்லது அவர்களை மகிமைப்படுத்தவோ அவற்றைச் செய்யவில்லை. அதுபோலவே, இஸ்ரவேலர்களை மகிமைப்படுத்துவதற்காகவே தேவன் பிலேயாமைப் பயன்படுத்தினார். அவ்வாறே, தேவன் அவர்களிடம் பேசியபோது, ​​'யெகோவா' என்ற பெயரில்தான் பேசினார். பிலேயாமிடம் கூட யெகோவா என்ற தேவனின் பெயரில் தீர்க்கதரிசனம் உரைத்தார். வேதாகமத்தில் உள்ள அனைத்துத் தீர்க்கதரிசிகளும் தீர்க்கதரிசனத்தை உரைத்தபோது யெகோவா என்ற நாமத்தைக் கொண்டே பேசினார்கள். ஒருவேளை அவர்கள் சொல்லுவதுப்போல, யெகோவா தேவன் பிறமத வேதங்களைக் கூடத் தேவனே எழுத வைத்தாரென்றால், அந்த வேதங்களில் 'யெகோவா' என்ற அவருடைய நாமம் ஏன் எங்குமே காணப்படவில்லை?

2. சாஸ்திரிகள் பற்றிய வாதம் (மத்தேயு 2:1,2)

"ஏரோதுராஜாவின் நாட்களில் யூதேயாவிலுள்ள பெத்லெகேமிலே இயேசு பிறந்தபொழுது, கிழக்கிலிருந்து சாஸ்திரிகள் எருசலேமுக்கு வந்து, யூதருக்கு ராஜாவாகப் பிறந்திருக்கிறவர் எங்கே? கிழக்கிலே அவருடைய நட்சத்திரத்தைக் கண்டு, அவரைப் பணிந்துகொள்ள வந்தோம் என்றார்கள்.”

வேதத்தைப் புரட்டுகிறவர்கள், இந்தச் சந்தர்ப்பத்தைக் குறிப்பிட்டு, அந்த நட்சத்திரம் இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பைக் குறிக்கின்றது என்பதை அவர்கள் எப்படி அறிந்தார்கள் என்றும், தேவன் அந்தக் காரியத்தை அவர்களின் வேதத்தில் எழுதியுள்ளார், எனவேதான் அதை அவர்கள் வேதத்தில் கண்டறிந்து வந்தார்கள் என்றும் கூறுகிறார்கள். ஆனால், நமது தமிழ் வேதாகமத்தில் கிழக்கு தேசத்திலிருந்து வந்தவர்களைச் சாஸ்திரிகள் அல்லது ஞானிகள் என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ள இடத்தில் "மகோய்" (Magi) என்ற கிரேக்க வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

புதிய ஏற்பாட்டை அராமிக் மொழியிலிருந்து ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து, இந்த வசனத்திற்கு விளக்கம் எழுதிய வேத அறிஞரான "ஆண்ட்ரூ கேப்ரியல் ரோத்" என்பவர் இவ்விதமாகச் சொல்லுகிறார்: யூதர்கள் பாபிலோனுக்கு நாடுகடத்தப்பட்டபோது, அவர்களில் தானியேலும் இருந்தார். தானியேல் பாரசீக அரசரான கோரேசுடன் நல்லுறவு கொண்டிருந்ததை நாம் தானியேல் புத்தகத்தில் படிக்கிறோம். தானியேல் அந்த நாட்டின் அரசியல்வாதிகள், ஜோதிடர்கள் மற்றும் பண்டிதர்களுடன் தொடர்பில் இருந்தார். அவர் தமது புத்தகத்தில் மனிதகுமாரனாகிய மேசியாவைப் பற்றிய வெளிப்பாடுகளை எழுதியதோடு, மேசியாவைப் பற்றி யூதர்களிடம் பேசியபோது, அவர்கள் அதைக் கேள்விப்பட்டுத் தானியேலிடம் விசாரித்தனர். அப்போது, மனிதகுமாரன் பிறக்கும்போது அதன் அடையாளமாக வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம் தோன்றும் என்று அவர் விளக்கினார். இந்தத் தகவல்கள் பாரசீக நாட்டில் தலைமுறை தலைமுறையாகப் பரவின. பல வருடங்களுக்குப் பிறகு வானத்தில் ஒரு நட்சத்திரம் தோன்றியதைக் கண்டு, தங்கள் மூதாதையர்கள் சொன்னதை உணர்ந்து, இயேசு கிறிஸ்துவைப் பணிந்துகொள்ள அவர்கள் எருசலேமுக்கு வந்ததாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

"ஜான் கில்" மற்றும் "மத்தேயு ஹென்றி" போன்ற வேத அறிஞர்களும், எண்ணாகமம் 24:17-ல் பிலேயாம் உரைத்த "ஒரு நட்சத்திரம் யாக்கோபிலிருந்து உதிக்கும்" என்ற தீர்க்கதரிசனத்தின் அடிப்படையிலேயே சாஸ்திரிகள் வந்திருக்கக்கூடும் என்று கருதுகின்றனர். அந்த நட்சத்திரம் இஸ்ரவேல் தேசத்தில்தான் உதித்தது. கிழக்கிலே உதித்திருந்தால், அவர்கள் எருசலேமுக்கு வந்திருக்கத் தேவையில்லை. நட்சத்திரம் அவர்களுக்கு முன்பாகச் சென்று வழிகாட்டியது.

3. எல்லாருக்கும் எல்லாமானேன் (1 கொரிந்தியர் 9:22)

“எப்படியாகிலும் சிலரை இரட்சிக்கும்படிக்கு நான் எல்லாருக்கும் எல்லாமானேன்” என்ற வசனத்தை மேற்கோள் காட்டி, "நாங்களும் இந்துக்களை இரட்சிப்பதற்கு, அவர்களின் வேதத்திலிருந்தே இயேசு கிறிஸ்துவை அவர்களுக்குக் காண்பிக்கிறோம்" என்று நியாயப்படுத்துகிறார்கள். மேலும், அத்தேனே பட்டணத்தில் பவுல் குறிப்பிட்ட 'அறியப்படாத தேவன்' மற்றும் புறஜாதிக் கவிஞர்கள் பற்றிய சம்பவத்தைத் திரித்து, தங்களுடைய பாதை பவுலின் பாதை என்று மக்களை ஏமாற்றுகிறார்கள்.

தீத்து 2:8-ல் பவுல், “உபதேசத்திலே விகற்பமில்லாதவனும், நல்லொழுக்கமுள்ளவனும் குற்றம்பிடிக்கப்படாத ஆரோக்கியமான வசனத்தைப் பேசுகிறவனுமாயிருப்பாயாக” என்று கூறுகிறார். 1 கொரிந்தியர் 9:19-22 வசனங்களின்படி, பவுல் கள்ளப் போதகர்கள் சொல்வதுபோல் புறவினத்தாரின் வேதங்களை அங்கீகரிக்கவில்லை. மாறாக, யூதர்களை ஆதாயப்படுத்த நியாயப்பிரமாணத்திற்கு உட்பட்டவர் போலவும், நியாயப்பிரமாணம் இல்லாத புறஜாதிகளை ஆதாயப்படுத்த கிறிஸ்துவின் பிரமாணத்திற்குள் நின்றுகொண்டு அவர்களை அணுகினார் என்பதே அதன் பொருள். பவுலோ அல்லது மற்ற தேவமனிதர்களோ பிறமத வேதங்களை தேவனால் அருளப்பட்டவை என்று ஒருபோதும் போதிக்கவில்லை.

4. வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள் (யோவான் 5:39)

“வேதவாக்கியங்களை ஆராய்ந்து பாருங்கள்... என்னைக்குறித்துச் சாட்சிகொடுக்கிறவைகளும் அவைகளே.”

இயேசு கிறிஸ்து இந்த வார்த்தைகளை யூதர்களிடம் சொல்லுகிறார். யூதர்களின் வேதங்கள் மோசேயின் நியாயப்பிரமாணம் மற்றும் தீர்க்கதரிசிகளின் புத்தகங்களே தவிர, இந்து வேதங்கள் அல்ல. லூக்கா 24:44-47-ல் இயேசுவே இதைத் தெளிவுபடுத்துகிறார்: "மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திலும் தீர்க்கதரிசிகளின் ஆகமங்களிலும் சங்கீதங்களிலும் என்னைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறவைகளெல்லாம் நிறைவேறவேண்டியதென்று..." என்று கூறுகிறார். அப்போஸ்தலர்களும் தங்களுடைய பிரசங்கங்களில் பழைய ஏற்பாட்டு வசனங்களையே மேற்கோள் காட்டினார்களே தவிர, பிறமத வேதங்களை அல்ல.

மேலும், இந்து வேதங்கள் எழுதப்பட்ட காலக்கட்டத்தை ஆராய்ந்தால், அவை கிறிஸ்துவுக்குப் பிந்தைய காலத்திலேயே (கி.பி) தொகுக்கப்பட்டன என்பதற்குச் சான்றுகள் உள்ளன. எனவே, கிறிஸ்துவுக்கு முன் எழுதப்படாத நூல்கள் அவரைக் குறித்து எப்படிச் சாட்சியளிக்க முடியும்?

முடிவுரை: தேவன் பட்சபாதம் உள்ளவரா?

"தேவன் யூதர்களுக்கு மட்டுமே வேதத்தைக் கொடுத்து, மற்றவர்களுக்குக் கொடுக்கவில்லை என்றால் அவர் பட்சபாதம் உள்ளவர் ஆவாரே?" என்று இவர்கள் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். தேவன் யூதர்களின் மூலமாக வேதத்தை அளித்திருந்தாலும், புறவினத்தார் அதை வாசிக்கவோ பின்பற்றவோ கூடாது என்று தடுக்கவில்லை (எண்ணாகமம் 9:14).

தேவன் மனிதர்களுக்கு இரண்டு வழிகளில் தன்னை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்:

1. பொதுவான வெளிப்பாடு (General Revelation): ரோமர் 1:19,20 மற்றும் அப்போஸ்தலர் 14:17-ன் படி, தேவன் தமது படைப்பின் மூலமாகவும், மனித மனசாட்சியின் மூலமாகவும் தன்னை அனைவருக்கும் வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

2. சிறப்பு வெளிப்பாடு (Special Revelation): சங்கீதம் 147:19,20-ன் படி, தேவன் தம்முடைய வார்த்தையையும் பிரமாணங்களையும் இஸ்ரவேலர்களுக்கு மட்டுமே ஒப்புவித்தார். இதன் மூலம் மீட்பின் வழியை வெளிப்படுத்தினார்.

இறுதியாக, லேவியராகமம் 10:1,2 மற்றும் எண்ணாகமம் 3:4-ல், நாதாபும் அபியூவும் கர்த்தர் கட்டளையிடாத அந்நிய அக்கினியைச் சந்நிதியில் கொண்டுவந்தபோது அக்கினியால் பட்சிக்கப்பட்டனர். அதுபோலவே, திருச்சபைகளுக்குள் வேதாகமத்திற்குப் புறம்பான போதனைகளைக் கொண்டுவருபவர்கள் தேவனுடைய தண்டனைக்குத் தப்பமுடியாது. கிறிஸ்தவர்களாகிய நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.