வேதாகமத்தின் தேவனுக்கு எதிராக வைக்கப்படும் விமர்சனங்களில், அவர் இஸ்ரவேலர்கள் மூலமாக கானானியர்களை அழித்து, அவர்களின் தேசத்தை ஆக்கிரமிக்கும்படி செய்தார் என்பது ஒரு பெரிய குற்றச்சாட்டாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இதற்கு யாத்திராகமம் 23:24, எண்ணாகமம் 33:51-53, உபாகமம் 7:16, 20:16, மற்றும் யோசுவா 6:21, 10:40 ஆகிய வசனங்களை மேற்கோள் காட்டுகின்றனர். குறிப்பாக, 'மனிதநேயவாதிகள்' (Humanists) என்று தங்களை அழைத்துக் கொள்ளும் குழுவினரால் இந்த விமர்சனம் அதிகம் செய்யப்படுகிறது.

இந்தக் குழுவைக் குறித்து நான் சிந்திக்கும் போதெல்லாம் எனக்கு வியப்பாகத்தான் இருக்கும். ஏனென்றால், இவர்களுக்கென்று நிலையான தார்மீக அளவுகோல் (Moral Standard) எதுவும் கிடையாது. மனிதநேயவாதிகளில் யாரை முன்மாதிரியாகக் கொள்வது? ஹிட்லரையா? அல்லது அன்னை தெரசாவையா? என்ற கேள்விக்கு இவர்களிடம் பதில் இல்லை. குழந்தைகள் உட்பட லட்சக்கணக்கான மக்களை ஹிட்லர் கொன்று குவித்தார்; அதற்கு நேர்மாறாக, அன்னை தெரசா லட்சக்கணக்கான மக்களுக்குச் சிறந்த சேவையைச் செய்தார். இவர்கள் இருவருமே மனிதநேயவாதிகள்தான். ஒருவேளை அன்னை தெரசாவையே உதாரணமாக எடுத்துக் கொண்டால், எந்த அடிப்படையில் அன்னை தெரசாவைப் பின்பற்றுவது சரியானது என்று சொல்வார்கள்? மனிதநேயத்தைப் பற்றிப் பேசுபவர்களுக்கு, நன்மை தீமை குறித்த வரையறை எப்படித் தெரியும்? ஹிட்லரும் ஒரு மனிதம்தானே? அவரது கொள்கைகளை ஏன் பின்பற்றக்கூடாது?

சொல்லப்போனால், உலகிற்கு உண்மையான மனிதநேயத்தைப் பற்றிப் பரிசுத்த வேதாகமமே போதித்தது. வேதத்தில் எழுதப்பட்ட வார்த்தைகளைப் பின்பற்றி, உலகம் எங்கிலும் உள்ள மிஷனரிகள் செய்த மாபெரும் சேவைகளும் தியாகங்களுமே இந்த மனிதநேயத்திற்கு அடிப்படையாக உள்ளன. வேதத்திலுள்ள சில மனிதநேய விழுமியங்களைத் திருடி, அதே வேதத்தின் மீது குற்றம் சாட்டுவது மனிதநேயவாதிகளின் தாழ்ந்த மனப்பான்மைக்கு நல்ல சான்றாக இருக்கிறது.

இன்று உலகம் பாவத்தில் மூழ்கி இருப்பதற்கு, 'மனித சுதந்திரக் கோட்பாடு' என்று சொல்லப்படுகிற இந்த மனிதநேயவாதிகளின் சித்தாந்தமே முக்கிய காரணம். நான் மனித சுதந்திரத்தை மதிக்கிறேன்; ஏனென்றால் வேதாகமம் அதைத் தெளிவாகப் போதிக்கிறது. ஆனால் இவர்கள் கொண்டு வரும் சுதந்திரக் கோட்பாடானது ஒழுக்கத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருப்பதில்லை. உதாரணமாக: ஓரினச்சேர்க்கை, கருக்கலைப்பு, விபச்சாரம், மிருகப்புணர்ச்சி போன்றவை சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டமை இவர்கள் கொண்டுவந்த சுதந்திரக் கோட்பாட்டின் விளைவேயாகும்.

இனி, நாம் கானானியரைப் பற்றிய விஷயத்தில் வேதத்தின் தேவனுக்கு எதிரான விமர்சனத்திற்கு வருவோம். உண்மையைச் சொல்லப்போனால், இஸ்ரவேலர்கள் கானானியர்களின் தேசத்தை அநியாயமாக ஆக்கிரமிக்கவில்லை. மாறாக, ஆபிரகாமின் காலத்திற்கு 400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தேவனால் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட நிலத்தையே அவர்கள் சுதந்தரித்துக் கொண்டனர். இது ஆபிரகாமுக்கு தேவன் செய்து கொடுத்த உடன்படிக்கையினால் நமக்குத் தெளிவாகிறது.

“அந்நாளிலே கர்த்தர் ஆபிராமோடே உடன்படிக்கைபண்ணி, எகிப்தின் நதிதுவக்கி ஐபிராத்து நதி என்னும் பெரிய நதிமட்டுமுள்ளதும், கேனியரும், கெனிசியரும், கத்மோனியரும், ஏத்தியரும், பெரிசியரும், ரெப்பாயீமியரும், எமோரியரும், கானானியரும், கிர்காசியரும், எபூசியரும் என்பவர்கள் இருக்கிறதுமான இந்தத் தேசத்தை உன் சந்ததிக்குக் கொடுத்தேன் என்றார்.” (ஆதியாகமம் 15:18-21)

தேவன் ஆபிரகாமை கானானுக்குக் கொண்டுவந்ததே, அவருடைய சந்ததியினருக்கு அந்த நிலத்தைச் சுதந்தரமாகக் கொடுப்பதற்காகத்தான்.

“கர்த்தர் ஆபிராமை நோக்கி: நீ உன் தேசத்தையும், உன் இனத்தையும், உன் தகப்பனுடைய வீட்டையும் விட்டுப் புறப்பட்டு, நான் உனக்குக் காண்பிக்கும் தேசத்துக்குப் போ. நான் உன்னைப் பெரிய ஜாதியாக்கி, உன்னை ஆசீர்வதித்து, உன் பேரைப் பெருமைப்படுத்துவேன்; நீ ஆசீர்வாதமாய் இருப்பாய்.” (ஆதியாகமம் 12:1,2).

எனவே, இஸ்ரவேலர்கள் செய்ததை ஆக்கிரமிப்பு என்று சொல்ல முடியாது. வேதத்தின்படி சகலமும் தேவனுடையதாக இருக்கும்போது (உபாகமம் 10:14), அவர் விரும்பும் மக்களுக்கு அந்த நிலத்தைக் கொடுப்பது அவருடைய உரிமை அல்லவா! (அதற்கு நியாயமான காரணங்களும் உள்ளன).

அதன் ஒரு பகுதியாக, வேதாகமத்தின் தேவன் கானானியர்களை அழித்து அந்த நிலத்தை இஸ்ரவேலர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்தது மட்டுமல்லாமல், ஓரியர்களைத் துரத்திவிட்டு, தேவன் "வெறுத்த" ஏசாவின் சந்ததியினருக்கும் நிலத்தைக் கொடுத்தார்.

“அப்படியே, யாக்கோபைச் சிநேகித்து, ஏசாவை வெறுத்தேன் என்றும் எழுதியிருக்கிறது.” (ரோமர் 9:13)

“அவர்களோடே போர்செய்யவேண்டாம்; அவர்கள் தேசத்திலே ஒரு அடி நிலமும் உங்களுக்குக் கொடேன்; சேயீர் மலைநாட்டை ஏசாவுக்குச் சுதந்தரமாகக் கொடுத்திருக்கிறேன்.” (உபாகமம் 2:5)

லோத்தின் சந்ததியாராகிய அம்மோனியர்களுக்கும் மோவாபியர்களுக்கும் தேவன் அவ்வாறே செய்தார் (உபாகமம் 2:18-21). எனவே, தேவன் இஸ்ரவேலர்களுக்குப் பாரபட்சமாக ஆதரவளித்து, கானானியர்களுக்கு விரோதமாகச் செயல்படவில்லை. மாறாக, தேவனுடைய மக்கள் அல்லாத ஏசாவின் சந்ததிக்கும், லோத்தின் சந்ததிக்கும் கூட தேவன் தேசங்களைப் பகிர்ந்தளித்தார். முக்கிய காரணம், அங்கு வாழ்ந்த பழங்கால மக்களின் பாவமேயாகும். பூமியைப் படைத்த தேவனுக்கு இது நியாயமான செயலே (எரேமியா 27:5,6; சங்கீதம் 9:5).

இஸ்ரவேலர் கானானியர்களை அழித்து அவர்களின் நிலத்தை உடைமையாக்கிக் கொண்டது, ஆபிரகாமுக்கு தேவன் அளித்த வாக்குறுதியின் காரணமாக மட்டுமல்ல; கானானியர்களின் பயங்கரமான பாவங்களின் நிமித்தம் அவர்கள் மீது வந்த தேவனின் தீர்ப்பின் காரணமாகவுமே ஆகும்.

“அந்த ஜாதிகளுடைய ஆகாமியத்தினிமித்தமே கர்த்தர் அவர்களை உனக்கு முன்பாகத் துரத்திவிடுகிறார்.” (உபாகமம் 9:4-6)

கானானியர்கள் மீதான தேவனின் தீர்ப்பிற்கான காரணத்தை அறிய, அவர்கள் கடைப்பிடித்த கலாச்சாரத்தைப் பற்றி நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த மனிதநேயவாதிகள் அடிக்கடி "வேதாகமத்தின் தேவன் கானானியர்களின் கலாச்சாரத்தை அழித்தார்" என்று கூறுகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட அவர்களின் கலாச்சாரம் எவ்விதமாய் இருந்தது என்பதைப் பார்ப்போம்.

1. முறைகேடான பாலியல் உறவுகள்: லேவியராகமம் 18-ம் அதிகாரத்தின்படி, கானான் தேசத்து மக்கள் தாய், சகோதரி, பேத்தி, அத்தை, மருமகள் போன்ற இரத்த உறவுகளுடனேயே உடலுறவு கொண்டிருந்தனர். இத்தகைய அருவருப்பான செயல்களைச் செய்யக்கூடாது என்று தேவன் இஸ்ரவேலர்களை எச்சரித்தார் (லேவியராகமம் 18:24,25). மனிதநேயவாதிகளின் பார்வையில், "இருவருக்கும் சம்மதம் இருந்தால் போதும்" என்பது விதியாக இருக்கலாம்; ஆனால், மனசாட்சியின்படியும் வேதத்தின்படியும் இது படுமோசமான செயலாகும்.

2. மிருகப்புணர்ச்சி: கானானிய மக்கள் மிருகங்களோடு புணர்ச்சி செய்யும் கலாச்சாரம் கொண்டவர்கள் (லேவியராகமம் 18:22-25; 20:15-23). வரலாற்று ஆசிரியர்களின் ஆய்வின்படி, இது அவர்களின் வழிபாட்டு முறைகளில் ஒன்றாகவே இருந்தது. இது மனிதநேயவாதிகளுக்குச் சுதந்திரமாகத் தோன்றலாம்; ஆனால் தேவனுக்கும் அவருடைய மக்களுக்கும் இது அருவருப்பானதாகும்.

3. ஓரினச்சேர்க்கை: கானானியர்கள் ஓரினச்சேர்க்கையிலும் ஈடுபட்டார்கள் (லேவியராகமம் 20:13,23; ரோமர் 1:26-28). சோதோம் குமாரர் அழிக்கப்பட்டதற்கும் இதுவே காரணம்.

4. சிசுவை பலிக்கொடுத்தல்: இதுவே அவர்களின் பாவங்களில் மிகக் கொடியது. கானானியர்கள் தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளைத் தங்களுடைய தேவர்களுக்கு அக்கினியில் பலியிட்டனர் (லேவியராகமம் 18:21; உபாகமம் 12:31).

தொல்லியல் ஆய்வுகள் இதற்குச் சான்றாக உள்ளன. "பாலஸ்தீன அகழ்வாராய்ச்சித் துறையின்" இயக்குநராகப் பணிபுரிந்த ராபர்ட் அலெக்சாண்டர் ஸ்டீவர்ட் மெக்காலிஸ்டர் (R.A.S. Macalister), கானானிய இனங்களில் ஒரு பிரிவான எமோரியர்கள் வாழ்ந்த “கெசேர்” (Gezer) என்ற பகுதியில் ஆய்வு செய்தார். அங்கு 12 விதமான விக்கிரகத் தூண்களையும், அவற்றின் கீழே பானைகளில் அடைக்கப்பட்ட பச்சிளம் குழந்தைகளின் எலும்புகளையும் கண்டுபிடித்தார். அந்தக் குழந்தைகள் (பெரும்பாலும் ஒரு வாரத்திற்கும் குறைவான வயதுடையவர்) மொளேகு, அஷ்டரோத் மற்றும் பாகால் (Baal) தெய்வங்களுக்குத் தீயில் வார்க்கப்பட்டுப் பலியிடப்பட்டிருந்தனர். இது குறித்து அவரது "Bible Side Lights" என்ற புத்தகத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்படிப்பட்ட மோசமான கலாச்சாரம் கொண்ட மக்களை அழிப்பதும், அந்தச் சிலைகளை உடைக்கச் சொல்வதும் எப்படிக் குற்றமாகும்? மனிதநேயவாதிகள் இதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டும் (ஏசாயா 57:3-5).

தேவன் இவர்களுக்குச் சுமார் 400 ஆண்டுகாலம் அவகாசம் கொடுத்தார். "எமோரியருடைய அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவாகவில்லை" (ஆதியாகமம் 15:16) என்று தேவன் ஆபிரகாமிடம் கூறினார். அந்தக் காலக்கட்டம் முடியும் வரை தேவன் காத்திருந்தார். இஸ்ரவேலர்களும் இதையே செய்தால் அவர்களும் அழிக்கப்படுவார்கள் என்று தேவன் எச்சரித்தார் (லேவியராகமம் 18:28). பிற்காலத்தில் இஸ்ரவேலர்கள் வழிவிலகியபோது, தேவன் அவர்களைப் புறஜாதிகளின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார் என்பதையும் நாம் வரலாற்றில் காண்கிறோம் (சங்கீதம் 106:37-40).

இறுதியாக, கானானியக் குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டது குறித்துச் சிலர் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள். தேவன் ஒரு முழு தேசத்தையும் அதன் பாவத்தின் நிமித்தம் அழிக்க நினைக்கும் போது, அந்தத் தீர்ப்பு அனைவருக்கும் பொதுவானதாகிறது. இந்து மதத்தின்படி, கர்ம வினையே இதற்குக் காரணம் என்பார்கள். நாத்திகவாதிகளின்படி, மனிதன் வெறும் இரசாயனக் கலவை என்றால், மரணத்தில் அவர்களுக்கு என்ன கவலை இருக்க முடியும்? ஆனால், வேதாகமம் மட்டுமே மனிதனைத் தேவ சாயலாக மதிக்கிறது (ஆதியாகமம் 9:6).

இன்று கானானியக் குழந்தைகளுக்காக வருத்தப்படும் இதே மனிதநேயவாதிகள்தான், "கருக்கலைப்பு" என்று வரும்போது அது "தாயின் உரிமை" என்று வாதிடுகிறார்கள். இவர்களின் மனிதாபிமானம் வேதாகமத்தின் தேவைக் குறை கூறும்போது மட்டுமே வெளிப்படுகிறது. தேவன் தமது சித்தத்தின்படியே எல்லாவற்றையும் செய்கிறார் (தானியேல் 4:35). அவரை விமர்சிப்பவர்கள், இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்கு மற்றும் மனித மனசாட்சியின் தோற்றம் ஆகியவற்றிற்குப் பதில் சொல்லக் கடமைப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

வேதகாமத்தின் தேவனுக்கு எதிரான வேறு சில குற்றச்சாட்டுகள் & விமர்சனங்களைப் பற்றி அறிய இந்தக் கட்டுரைகளைப் படியுங்கள்.

1. பெண்களுக்கு கற்பு சோதனை, வேதாகம தேவனின் பாகுபாடா?

2. வேதாகமத்தின் தேவனுக்கு பெண்களின் மீதான பாகுபாடு ஒரு உண்மையா? அல்லது குற்றச்சாட்டா?

3. மாற்றுத்திறனாளின் மீது வேதாகமத்தின் தேவன் காட்டும் பாகுபாடு உண்மையானதா?

4. கருக்கலைப்பு பெண்ணின் உரிமையா?